artırmaq isteyi
oyanırdı. Yol, demek olar ki, boş idi, tekdenbir maşınlar
keçirdi. Yolun her iki terefinde plakatlar, çağırışlar, şekilli
diaqramalar vurulmuşdu. Şekillerden birinin üstünde eyni
boylu, eyni biçimli, eyni cür ağaclar çekilmiş, "Qesebemiz
nümunevi olsun" sözleri yazılmışdı... Zaur qarşısında uzanmış
geniş yolu seyr edir ve get-gede süreti artırırdı — uzaqdan ona
teref gelen maşına diqqet verdi, maşın get-gede yaxınlaşırdı ve
bu andan etibaren ele bil her şey Zaura yuxu kimi, leng süretli
nümayiş etdirilen film kimi geldi — ele bil vaxt başqa
ölçülerle, başqa süretle axmağa başladı, gerçeklik ayrı cür, ayrı
rengle, ayrı işıqda qavranıldı — qarşıdan gelen maşın
Spartakın çehrayı "Volqa"sı idi. Sükanın arxasında Spartak
oturmuşdu, onun yanında qadın oturmuşdu ve çehrayı "Volqa"
Zaurun maşınının yanından ötüb keçende Zaur bu qadının kim
olduğunu da teyin etdi... Zaur bir müddet de getdiyi
istiqametde getdi, üreyi çırpınıb yerinden çıxacaqdı ele bil, hele
her şeyi sanki axıracan derk elememişdi ve ne edeceyini, ne
etmek lazım olduğunu da bilmirdi hele. Yalnız iki yüz-üç yüz
metr keçenden sonra keskin saxladı maşını, dönderdi ve geriye
sürdü — eks istiqamete.
Çehrayı "Volqa" xeyli uzaqlaşmışdı, demiryolu keçidi
hendeverinde idi. Zaur başa düşdü ki, Spartak da elbette ki, onu
tanıyıb ve süreti artırıb. Her halda yarım deqiqe erzinde Zaur
onları haqlayardı, amma Spartak demir yol keçidini öten kimi
şlaqbaum bağlandı ve Zaur uzun çoxvaqonlu qatarın keçibgetmesini
gözlemeli oldu. Artıq her şey Zaur üçün aydın idi.
Çehrayı "Volqa"nın ne sebebden ilin bu vaxtında bağ qapısında
dayanmasının sebebini de bilirdi. Zauru gören kimi süreti
artırıb ondan qaçmasının sebebini de bilirdi. Şlaqbaum
düşhadüşde altından keçib uzaqlaşmışdılar, niyyetleri,
meqsedleri bir idi — qaçmaq, vaxtı udmaq, mesafeni udmaq,
bir sözle, her şeyi udmaq. Heyat adlanan bu oyunda Zauru
udmaq, ona qalib gelmek. Qalib gelmek ve gülmek Zaura —
335
sadelövh,

<< 1 ... 277 278 [279] 280 281 ... 460 >>