eybi yoxdur... İndi mene gülürler, yeqin
gedibler bağa, mene gülürler, daha da cuşa gelirler... Kef
çekirler... gülün, heç eybi yoxdur, görek axırda kim gülecek...
Meni, demek, aldatdınız da öz aleminizde?.. İndi görek axırda
kim-kimi aldadacaq...
Zaur xeyal eledi, uzaq geleceyi getirdi fikrine, bir gün
haçansa, çox-çox iller sonra Tehmineye rast gelecek, Tehmine
lap qoca ve eybecer olacaq, amma qemli-qemli Zaura baxıb: —
Zaurik, sen bizim hamımızdan bic çıxdın, — deyecek —
hamımızı aldadıb hamımıza doqquz qoydun, — deyecek...
Zaur da bele yuxarıdan aşağı baxacaq ona, etinasız
gülümsünecek, yeni ki, bes sen ne bilmişdin Zauru? Amma bu
çox-çox iller sonranın işiydi hele, indi, bax indi neylesin ki,
Tehmineni yandırıb-yaxsın, kabab elesin, he?
Şeherin küçeleriyle sürürdü artıq. Şehere gece düşmüşdü.
***
Teeccübden Ziver xanımın ağzı açıla qalmışdı.
—Ciddi deyirsen?
Zaur:
—Elbette, ciddi deyirem, — dedi. — Heç bu boyda da
zarafat olar? Axır vaxtlar çox fikirleşmişem bu barede, çox
götür-qoy elemişem... Menzil de hazırdır... Odur ki, başlayın
görek fealiyyete.
Ziver xanım:
—Çox gözel, — dedi. — Ele günü sabah elçi göndererik.
Amma sonra fikrini deyişmezsen ki? — Ziver xanım bir qeder
ehtiyat edirdi: axı Zaurun qerarı çox gözlenilmez idi.
Zaur:
—Uşaq-zad deyilem ki, fikrimi deyişem, — dedi. — Bele
şeylernen zarafat elemek olmaz.
Anası telesik metbexe keçdi, geri qayıtdı... Ne ise axtarırdı,
340
amma heç özü de bilmirdi ki, ne axtarır — sadece olaraq
karıxmışdı arvad, başını itirmişdi ele bil, ne edeceyini
bilmirdi... Nehayet, Zaura yanaşdı, diqqetle, uzun-uzadı
oğlunun gözlerine baxdı ve onu öpdü:
—Sen menim ağıllı balamsan, — dedi. — Men ele bilirdim
ki, allah insafsızlıq elemez bize qarşı, her şey yaxşılığnan
qurtaracaq... Senin boyuna qurban olum men... Atan da,
bilirsen, nece sevinecek... Day qızgili demirem, emelli-başlı
bayram olacaq onlarçün. Alyanın en böyük arzusuydu da bu.
Zaur televizorun qabağında eyleşdi, xokkey

<< 1 ... 282 283 [284] 285 286 ... 460 >>