oyununu
gözleyirdi... "Amma bunu doğrudan entiqe fikirleşdim ha, —
deye öz-özüne düşünürdü, — bomba kimi partlayacaq bu
xeber, bezi-bezi adamların yandırıb cızdaqların çıxaracaq...
Doğrudan da, "ey heyat, sen ne qeribesen...". Ne gözelsen, ey
heyat, cavan, güclü, sağlam olmaq ne gözel şeymiş... Hem de
serbest, azad olmaq, istediyin kimi hereket elemek, heç kesden
asılı olmayasan, eksine, senden asılı olsunlar. Hem de bütün
ömrün irelide olsun... Ela..."
Doğrudan da, meger onun heyatı ela, eladan da ela deyilmi
— entiqe teze maşını var, entiqe teze menzili olacaq, istediyi
kimi bezeyecek bu teze menzilini — ekspedisiyalardan qeribe,
ecaib daşlar getirecek, meşelerden ecaib budaqlar toplayacaq,
maqnitofona quşların, meşenin, çayların, küleyin, denizin
sesini yazacaq, menzillerini tebietin gözel bir guşesine
çevirecek. Uzaq ölkelere seyahetler edecek, oradan da maraqlı
şeyler getirecek — Afrika maskaları, yapon kuklaları, hind
taxta fiqurları... Bütün dünyanı, bütün ölkeni gezecek, evde de
sağlam, xoşbext ailesi olacaq — gül kimi temiz arvadı, seliqeli,
terbiyeli, sağlam, xoşbext uşaqları, qoy gözü götürmeyenlerin
gözleri kor olsun; yansınlar, cızdaqları çıxsın paxıllıqdan,
hesedden.
***
Yeddide yığışmağa başladılar... Mecidin emisi oğlu
341
professor Behram Zeynallı geldi. Şahin geldi. Ziver xanımın
dayısı geldi... Dadaşın gelmesi Zauru teeccüblendirdi, amma
Ziver xanım oğlunu metbexe dartdı:
—Sen allah, hirslenme, — dedi. — Dadaşa bilirsenmi niye
göre demişik, çünki onlar terefden Murtuzun bacanağı olacaq
— Nemet, o da sizin neşriyyatda işleyir, özü de Dadaşın elinin
altında: qoy onlar terefden işçi olsun, bizim terefden bu işçinin
böyüyü — hem de Dadaş dilli-dilaverdir, senin deden kimi her
sözü kelbetinle çıxartmaq lazım deyil ağzından, qoy bir az
meydan sulasın, seni teriflesin orda.
—Meni teriflemek neye gerekdir axı... Meni tanımırlar
beyem?
—Tanımağına, elbette, tanıyırlar seni. Amma onlar da tek
özleri olmayacaq ha.

<< 1 ... 283 284 [285] 286 287 ... 460 >>