ise menzillerine qayıtmışdı,
366
dehlizdeki çamadanları, nedense, yataq otağına aparmışdı,
yataq otağındakı çamadanları dehlize getirmişdi. Bir neçe defe
otaqdan otağa keçmişdi, ne ise götürmüş, ne ise qoymuşdu,
sonra arvadına ve anasına bir kelme demeden evlerinden bayıra
çıxmışdı, liftle deyil, pillekenle sekkizinci mertebeden aşağı
düşmüşdü, küçenin tininde siqaret, dükandan kibrit almışdı ve
piyada Tehminegilin evlerine teref addımlamışdı... Hele onda
ağrını bele şiddetle duymurdu, yaranın köyneyi vaxt keçdikce
artırdı ve bu küçeye, bu eve çatanda dözülmez olmuşdu. Zaur
bu dözülmezliyin içinden keçib pillekenlerle — ona bu qeder
tanış olan pillekenlerle, axırıncı defe esebi düşüb getdiyi
pillekenlerle-qalxmağa başladı. Ve ancaq bu zaman birden-bire
qeti derk eledi ki, Tehmine yoxdur ve bir de heç vaxt
olmayacaq. Bir de heç vaxt görmeyecek Tehmineni... Nedense,
Spartak da başından çıxmırdı ve bu anlar fikirleşirdi ki, bax
indice hansı yollasa bir sirr açılacaq ve melum olacaq ki,
Tehmineyle Spartakın arasında heç vaxt heç bir şey olmayıb ve
Zaurun bütün şübheleri boş ve ebes imiş. Bu heqiqet o qeder
aydın tesdiq olunacaq ki, Zaurun ağrısı, peşmançılığı bire-yüz
artacaq. Özünü günahkar bilecek, Tehminenin ise heç bir
günahı olmadığından Zaurun lap bağrı çatlayacaq, daha artıq
iztirab çekecek: intihar etmek isteyecek, hetta günahını yumaq
üçün... Hardansa yadına düşdü ki, bir defe Tehmine onu
Spartakgilin bağına aparmışdı ve orada demişdi ki, bura
gelmelerinin bir sebebi de var, Zaur bu sebebi ya çox sonralar
bilecek ya da heç bir vaxt bilmeyecekdi. Belke de bu sebebi
bax indice, bir neçe andan sonra bilecekdi Zaur ve bu sebeb her
şeyi birden-bire gün işığı kimi işıqlandıracaq, izah edecekdi ve
her şey aydın olandan sonra Zaurun netice vermeyen sonrakı
peşmançılığı onun bütün heyatının sağalmaz derdi-yarası
olacaqdı...
Pillekenin ikinci mertebesinde adamlar vardı, onlar tövşüye-
tövşüye taxtaların içine tablanmış iri şkafı

<< 1 ... 304 305 [306] 307 308 ... 460 >>