ve
bu ölümsüzlüyün öhdesinden ne sayaq qurtarmağın fikrini
çekecekler? Ne ise elqerez, bir gün yığışmışdılar bütün bizim
diri qalmış qehremanlarımız, yaxşıca nahar edib nerd atırdılar
(dadlı naharlar ve nerd, şübhesiz, o vaxt da olacaq) ve söhbet
arası kimse birden Tehmineni yada saldı. Nemet idi, deyesen
Tehmineni yada salan, dedi ki, bu gece qeribe yuxu
görmüşdüm, heç ağlıvıza gelmez kim gelib girmişdi yuxuma
— Tehmine. Beli, Tehmine, özü de o vaxtkı yaşında, cavan,
hamımızın yadında nece qalıbsa, bax o sayaq —gözel,
yaraşıqlı, cazibedar... Bu sözün üstünden Spartak dedi ki,
qeribedir, bu günlerde küçede bir qadına rast gelib, ele bil
Tehmineyle iki almadır ten bölünüb. Eger Spartak qeti
bilmeseydi ki, Tehminenin uşağı-zadı yoxdur, and-aman
eleyerdi ki, yeqin qızıdır, adam da adama bu qeder
benzeyermiş. En qeribesi de odur ki, hemin o qadın bugünkü
çağın debiyle deyil, Tehminenin cavanlıq illerindeki deble
geyinib-gecinmişdi, yalançılar sözü, lap ele bil Tehminenin o
vaxtkı paltarlarından birini keçirmişdi eynine... Nemet dedi ki,
yeqin insanlar ölerken birdefelik ölmürler, tamam yox
olmurlar, ne qeder ki, onları xatırlayan, onların seslerini,
sifetlerini yaddaşında saxlayan adamlar durur, bu ölenler de
hele yaşayırlar — fikirlerde, xeyallarda, tesevvürlerde
377
yaşayırlar. Biz de yeqin Tehmineni xatırlayan axırıncı
adamlarıq, sonuncu nesilik.
Bu sözler yaman beynine batdı Zaurun, amma döymede
Spartaka iki tas uduzub unutdu bu fikri... Zaur bilmirdi...
***
Xeyalile tesellidir, könül meyli vüsal etmez
Könülden dişre bir yar olduğun aşiq xeyal
etmez.
...bilmirdi ki, bir qeder de keçecek ve bir axşam, yağışlı bir
axşam, yağışlı payız axşamlarının birinde, qüsseli, yağışlı payız
axşamlarının birinde beli bükülmüş, sinli bir kişi avtobusdan
düşecek. Qoltuğunun altında nimdaş portfeli olacaq bu kişinin
— portfelin içinde kağızlar, çörek, kolbasa, pendir, bir de
gündelik qayğıları olacaq. Belke kişi tindeki köşkün qabağında
ayaq

<< 1 ... 313 314 [315] 316 317 ... 460 >>