fikirler kelefini seçib sonalamağa,
arıtlayıb durultmağa, keçirdiyi bu qeribe halın qeribeliyini derk
etmeye macal qalmırdı. Yuxu sayıq havadar kimi özünü
yetirirdi, onun sakitliyine qahmar çıxırdı. Bir de seher üzü
oyananda gece neler baresinde fikirler etdiyi heç yadına da
düşmürdü. Daha doğrusu, yadına salmağa heç bir heves,
"eşeddi-ehtiyac" duymurdu.
Durdu geyindi, yuyunmaq otağına keçdi. Ağ ve mavi çex
kafelleriyle zövqle işlenmiş hamam otağı, ağappaq vannanın,
müteherrik çileyin, şeffaf su üzü kimi aydın dairevi güzgünün,
elvan sabunqabının, diş pastalarının, cürbecür şampunların,
teraşdan qabaq ve teraşdan sonra kremlerin, kişi odekalonunun,
dırnaq qayçısını seliqesi, her eşyanın — beden temizliyi, yaxşı
ovqat, gümrah ruh üçün hazırlanıb yerbeyer edilmiş bütün bu
xırda, feqet gerekli eşyalar dünyasının sahmanı — Rumiyye
terefinden ve onun sert telim sistemiyle terbiyelenmiş oğlanları
405
terefinden, ele Fuadın özü terefinden ciddi seyle qorunan bütün
bu sehman—seliqe — herden onu sıxır, bıqdırırdısa da daha
çox hallarda sevindirir. Gözünü, könlünü oxşayırdı. Hetta
desmallar asılqanının üstünde de Rumiyye seliqeyle dörd kiçik
kağız parçası yapışdırmışdı: "Fuad", "Rumiyye", "Perviz",
"Ceyhun" — herenin öz desmalı — qetfesi vardı ve bu
rengbereng mehrabalar heç bir vaxt deyiş-düyüş düşmemeliydi.
Fuad kabinetine keçdi, "Filips" markalı elektrik üzqırxan
maşınını cereyana qoşub güzgü qarşısında dayandı. Üzünü
qırxa-qırxa axar-baxarlı eyvanlarından açılan geniş menzereni
seyr edirdi: eniş-yoxuşlu Bayıl burnundan Zığ tepelerine qeder
mavi xalı kimi serilmiş Xezer açıqlığında ne qeder
cilovsuzdusa da, burada, limanda, halqavarı körfezin içinde
hemişe sığallı, hamar, yatımlı olurdu. Dünen sulardan qalxıb
şeherin siluetlerini görünmez, sezilmez etmiş duman, bu seher
tamam yoxa çıxmışdı, sema açıq-aydın, tertemiz idi ve Nargine
qeder şeherin, denizin bütün lövhesi en xırdaca detallarına kimi
görünürdü. Narginin özü de ovuc içindeymiş

<< 1 ... 338 339 [340] 341 342 ... 460 >>