ele sen... Ne
qeder can qoymusan o mektebin yolunda, heyatını,
sağlamlığını vermisen bu işe, kim bilmese de, men ki, bilirem.
Ne sayaq elleşib-vuruşurdun o teze binanı tikdirmek üçün...
İndi sentyabrda bina hazır olacaq, amma sen...
—Görünür, qismet deyildi.
—Qismet adamın öz elindedir. Bir az tedbirli olmaq lazım
525
idi, vessalam. Podumaeş "sen" deyib Qafur Ehmedli. Bir
qoduğun qanacaqsızlığına bu cür vacib işi, seninçün bu qeder
eziz olan işi qurban veresen? Qulaqardına vuraydın, guya heç
eşitmemişdin...
Qurban:
—Eşitmişdim axı, — dedi.
Fuad:
—Deyirem ki, guya heç eşitmemişdin, — deye tekrar eledi
— o vaxt eynine almayaydın bunu. Madam ki, sene bele tesir
edib, dinmeyeydin, amma yadında saxlayaydın, elbet meqamı
düşerdi, ele vurardın Qafur Ehmedlini ki, qiyametecen
ombasından yapışıb gezerdi...
Fuad danışdıqca Qurban zendle, diqqetle, çox böyük
diqqetle oğluna baxırdı, sanki onu birinci defe görürdü. Fuad
sözüne ara verende ise Qurban qeyri-adi bir helimlikle, ondan
çıxmayan bir yumşaqlıqla:
—Bacarmadım, oğul, — dedi, — udmağı bacarmadım.
Fuad bilmedi, atası "udmaq" sözünü ne menada işletdi —
"udmaq"— tehqiri hezm etmek, susmaq, dinmemek menasında,
ya da "udmaq" — qalib gelmek, zefer çalmaq menasında...
Qurban bir de tekrar etdi:
—Bacarmadım, udmağı bacarmadım...
Fuad:
—Zato — dedi, — Qafur Ehmedli istediyini eledi. Ayının,
deyir, yeddi oyunu vardı...
—Zato, — deye Qurban keskin bir şekilde oğlunun sözünü
yarımçıq qoydu, Fuadın "zato"sunu eynile oğlunun
intonasiyasıyla tekrar etdi: — Zato Qafur Ehmedli ömrünün
axırınacan heç vede, heç yerde bir de mene "sen" demez...
Ata-bala bir daha heç vaxt bu söhbete qayıtmadılar...
Amma bu gün Qurban birden:
—Binanı haçan tehvil verirler? — deye xeber aldı. —
Mektebi deyirem.
—Aaa... avqustun on beşine komissiya qebul edesidir.
526
Qurban:
—Gözün üstünde olsun, — dedi, — tezbazar elemesinler.
Men ora Riqadan teze avadanlıq sifariş vermişdim. Bilmezler,
elden

<< 1 ... 449 450 [451] 452 453 ... 460 >>