u qıvrıldı.
"Bunu sənin üçün etmədim"
"N-necə yəni?". Çaşqınlıqla üzünə baxdım. Bu da nə demək idi?!
"Bunu özüm üçün etdim. Hələ bitməmiş bir yığın sənəd orda durarkən çiyninin ağrısını bəhanə etməyini istəmədim". Yolun kənarından avtomobili saxlayıb ay işığının altında parlayan qara gözlərini mənə tərəf çevirdi.
"Gözlə, gəlirəm" - deyib maşından endi. Qapının çırpılması ilə üzümə şillə dəymiş kimi diksindim. Yenə zərbəsini vurmuşdu. Kağız parçalarının sənin canından üstün tutulması. Bu sözlər o qədər ağır idi ki. Etdiyi yaxşılığın əvəzini gecikdirmədən çıxmışdı. Ağlamaq hissi bədənimi əsir aldı. Zibilə qalasan! Ürəyimin altına elə bir ağırlıq oturdu ki...Buna artıq dayanmayacaqdım! Ağrıyan çiynimə inad kəməri necə gəldi çıxarıb maşından endim. Ona ehtiyacım yox idi! Küçə boyunca irəliləməyə başladım. Ona möhtac deyildim mən!
"Sənə möhtac deyiləm, Ayaz". İti addımlar atmağa başladım. Getməli idim buradan. Daha uzağa...Ondan əz uzağa!
Nəfəsimi dərmək üçün ara küçənin çirkli divarına söykəndim. Yorulmuşdum...Həm fiziki, həm də mənəvi...Çiyinlərimdə özümdən ikiqat artıq yük daşıyırdım sanki. Axmaq üçün çırpınan göz yaşlarımı sərbəst buraxdım. Mənim günahım idi...Niyə onunla getdim?! Başımı əllərim arasına aldım. Niyə mənə yaxşılıq etməsinə icazə verirəm?! Sonra əzilim deyə?!
"Bəlkə pulun olar" - eşitdiyim səslə cəld başımı qaldırdım. Üst-başı cırıq adam mənə yaxınlaşırdı. Off! Bir bu əksik idi! Biraz daha yaxınlaşdı. Yıxılacaq vəziyyətdə idi.
"Pul ver!". Kirli əllərini mənə doğru uzatmağı ilə bir addım geri atdım. Gülümsədi. O qədər iyrənc dişləri var idi ki, artıq ürəyim bulanırdı.
"Pul!" - qırışmış üzü ciddi vəziyyət aldı. Əlindəki içki butulkasını hirslə yerə çırpmasıyla dik atıldım. Qorxurdum...Demək olar ki yaxınımda idi. Titrəyən bədənimlə bir adım daha gerilədim.
"Y-oxdu pul". Hələ də üstümə gəlirdi. Geri-geri getməyə başladım. Əlini yumruq vəziyyətinə saldı. Təlaşla ətrafa göz gəzdirdim. Bir Allahın qulu yox idi mənə kömək edəcək?!
"Yalan