demə!" - içki qoxan nəfəsi üzümə vurdu. Lənətə gələsən! Qaçmaq üçün arxaya çevrilməyimlə qolumdan tutdu.
"Burax! Yoxdu pul məndə!". Yumruqlarımı bədəninə vurub çırpınmağa başladım. Çox qorxurdum...Gözlərimdən yaşlar istəmsizcə süzülürdü.
"Var! Çox var...!". Əlini cibimə atdı. İtələməyə çalışdım.
"Lənətə gələsən! Əl çək! Yoxdu, yoxdu pul məndə!" - artıq səs tellərim qopacaq vəziyyətə gəlmişdi. Birdən, nə olduğu anlamadan qolumun buraxılması ilə sərt tərzə yerə çırpıldım. Off! Çiynim! Əlimi ağrıyan yerə basdırdım. Adamın qışqırıq səslərini eşidirdim.
"Əclaf, sənə burax deyirdi!". Bu...bu səs. Daha da bərk ağlamağa başladım. Çox qorxurdum... Əlimi yerə basdırıb oturaq vəziyyətə gəldim. Çiynim çox ağrıyırdı. Yanağımı yandıraraq süzülən göz yaşım əlimə damladı...
"Suay" - adımı eşitməyimlə ürkdüm.
"Yox, yox gəlmə! Uzaq dur! Yoxdu pul məndə!" - geri geri sürünməyə başladım.
"Şştt, qorxma mənəm".
"A-yaz?" - küçə lampasının yaydığı zəif işiqdan üzünü seçə bildim. O idi...Qarşımda diz çöküb gözlərini bədənimdə gəzdirdi.
"Yaxşısan? Bir yerin əzilməyib?" - qana bulaşmış əliylə üzümə yapışmış saçımı arxaya atdı.
"Q-qan" - əlindəki qanı görən kimi cəld bəyaz köynəyinə sildi.
"Şştt, ağlama keçdi". Səsi qayğılı idi. Durmaq bilməyən yaşları zəriflikdən uzaq tərzdə qoluma sildim.
"Qalxa biləcəksən?" - tərəddütlə üzümə baxdı. Yenə mərhəmətli Ayaz qayıtmışdı. Bu...bu o qədər fikir qarışdırıcı vəziyyətdi idi ki. Yenə mənə kömək etmişdi. Demək, yenə əzəcəkdi! Bu dəfə icazə verməyəcəkdim! Əlimi yerə basdırıb dikəlməyə çalışdığım zaman çiynimdən sərt ağrı qopdu.
"Ahh!" - dodaqlarımdan qopan çığırtı ilə geriyə oturmalı oldum. Əlimi ağrıyan yerə basdırdım.
"Sakit dur, mənə tutun". Ona tutunmaq?! Yox, yox! Ona möhtac deyildim!
"Ehtiyac yoxdu, özüm qalxacam" - yenə qalxmağa çalışdım. Bu dəfə daha sərt ağrı qopdu.
"Ahhh!" - səsim boş küçəni inlətdi.
"Sənə, mənə tutun dedim, Qırmızı!" - səsi sərt idi. Ona ehtiyacım yox idi!
"Mən də sizə özüm həll edəcəm dedim!". Göz