qeder çetindi ki! İster-istemez bedenimi ele keçiren eseble hereketlenib qolunun altından çıxdım. Off! Çiynimden qopan ağrıyla elimle hemin yeri ovuşdurdum. Çaşqınlıq dolu qara gözleri üzerimde idi.
"Sizinle heç bir yere getmirem". Göz bebeklerinin irileşmesi ile baxışları öz zülmetine döndü.
"Senden gedib getmemeyini soruşduğumu xatırlamıram". Eli ile qapısı açıq lifti gösterdi. Ne vaxt çağırmışdı?
"İndi gir bura!" - sesi sert idi. Boynundakı damarları üze çıxmışdı.
"Mene emr vermeyin" - içimdeki titremenin eksine sesim qerarlı çıxmışdı. Hirsle burun kemerini sıxıb gözlerini etafda gezdirdikden sonra yene zülmet baxışlarını menim mavilerime doladı.
"Tersliyin bir gün başına oyun açacaq" - bu sözleri o qeder temkinle demişdi ki, bedenim istemsizce ürperdi.
"İndi" - eli ile yene lifti gösterdi - "gir bura". Ne etmeli idim? Off! Bu sakitliyi meni o qeder qorxudurdu ki. Çaresiz qalıb lifte daxil oldum. O da arxamca geldi ve birinci mertebenin düymesini basdı.
Aşağı endikce liftde insanlar çoxalırdı. Her içeri giren insan Ayaza salam verir o ise özüne mexsus terzde sadece başını sallayırdı. Ah, onun ezilmez eqosu. Artıq o qeder yaxın idik ki, bedeninin istiliyini bele hiss edirdim. İlahi, bu o qeder qeribe duyğu idi ki...Öz hisslerimi ele ala bilmirdim.
Mene bir ömür kimi gelen zamandan sonra, liftin xeberdarlıq sesi eşidildi ve qapı açıldı. Liftden çıxan kimi hara gedeceyimi bilmeden Ayazın arxasınca irelilemeye başladım. Onun iti addımlarına ayaqlaşmağa çalışdıqca tökezleyirdim. Sanki her addımımda beynimin içinde bir hüceyre partlayırdı.
Şirketden çıxmağımızla üzüme deyen çirkli havanı ciyerlerime çekdim. Hemin lüks avtomobil qarşımızda dayandı. İçinden xüsusi formada cavan oğlan çıxdı ve Ayaza açarı verib yanımızdan uzaqlaşdı.
"Eyleş" . Ayaz qapını açmış meni gözleyirdi.
"Hara gedeceyimizi demediniz". Gözlerini bezginlikle yumub açdı.
"Qırmızı, eyleş!". Qırmızı...Bu sesleniş terzi qarın boşluğumda qeribe hereketlenmeye yol açırdı. Of, Suay! Onun

<< 1 2 [3] 4 5 ... 10 >>