bebekleri irileşmiş terzde hirsle ayağa qalxdı. Qaranlıqda bele üze çıxmış şah damarını görürdüm.
"Menim sebrimi sınama, Qırmızı! Onsuzda burda ne işin var bilmirem!" - derinden nefes aldı - "Men seni lenete gelmiş maşında qoymuşdum!" - gur sesi tenha küçeni lerzeye getirdi. Qorxuyla gözlerimi qapadım.
"Men gelmeseydim ne olacaqdı, Suay?!" - sert sesinden ürkerek gözlerimi daha da sıxdım. Olacaqları düşünmek bele istemirdim.
"İndi" - sesi daha sakit idi - "Bir daha etiraz etsen seni burda qoyaram". Derinden nefes aldığını hiss etdim.
"İnan mene, bunu ederem, Suay". Lenete gelesen! Ciddiydi! Quruyan boğazıma inad udqundum. Bu adam tenha küçeden bele ürkütücü idi.
"O gözlerini aç üzüme bax!". Qorxurdum...Çox qorxurdum. Bedenim titreyirdi...Sadece getmek isteyirdim buradan!
"Suay". Nefesini üzümde hiss edirdim. Yaxınımda idi. Çox yaxınımda...
"Qorxma, aç gözlerini". Çaresizlikle gözlerimi açdığım zaman merhemet dolu qaralarla qarşılaşdım. Burnumu çekdim. Bir söz demeden sadece bir-birimizin gözlerinde boğulurduq. Tereddütle baş barmağı ile çeneme doğru süzülen yaşı yox etdi. Toxunuşu o qeder yumşaq idi ki...Sanki incitmekden ehtiyyat edirdi. Duzlu göz yaşından bele daha çox yandırmışdı hemin toxunuş...
Asta hereketle eyildi. Bir qolunu dizlerimin altından keçirdi, digeri ile bedenimi qavradı. Ve...qucağında idim. Yıxılmamaq üçün qeyri-ixtiyari qollarımı boynuna doladım. Üreyim ağzımda atırdı sanki. Her kesin heyranlıqla izlediyi iri cüssesi qollarımın altında idi. Burnumu sızladan qoxusu...Zehrimara qalasan! Suay, özünü ele al! Sarsaq addımlardan irelilediyimizi anlayırdım. Getdik...getdik...ve sonda ayaq saxladı. Ne olduğunu anlamadan özümü maşının yumşaq oturacağında tapdım. Yene burda idim. Bayaq ağlayaraq çıxdığım yere daha beter veziyyetde qayıtmışdım. Heqiqeten, heyat menle durmadan bildiyi en pis oyunları oynayırdı. Ayaz gelmeseydi ne olacaqdı? Celd başımı iki yana salladım. Düşünmesi bele tük ürpetici idi!
"Yaxşısan? " - bu qayğılı ses doğru

<< 1 ... 7 8 [9] 10 >>