deyildi. O meni düşünmürdü ki...Sadece acıyırdı. Özümü berbad hiss edirdim. Başımı geriye söykeyib gözlerimi qapadım. Duyğularım o qeder qarışıq idi ki. Göz yaşlarımı tuta bilmirdim. Mümkün deyildi. Eve isteyirdim...Nenemi isteyirdim...
"Eve isteyirem". Gözlerini mene çevirdiyini hiss etdim. Bir neçe saniye elece baxdı üzüme. Nese demek isteyirdi. Anlamışdım. Lakin yeniden üzünü yola çevirib maşını işe saldı.
__________________________________________________
Gözlerimi boş tavana zillemişdim. Bu gün yaşadıqlarım film fraqmenti kimi gözlerimin önünde canlanırdı. Ayazın qezebi...Ayazın merhemeti...Ayazın sözleri...Artıq boğulurdum. Eve getmek istediyimi dedikden sonra bir söz dememişdi. Başımı sağa çevirib çekmecenin üzerinde duran melheme baxdım. Ayaz vermişdi. Yeqin ki men maşından düşüb qaçanda almışdı. Anlamırdım onu. Anlamırdım! Neçe dene Ayaz var idi?! Off! Sağlam çiynimin üzerine çevrildim. Beynim o qeder yorulub ki. Onun yanındayken keçirdiyim hissleri anlamıram. Sanki bütün bedenim öz idaresini dayandırır. Men, men olmuram sanki...Artıq göz qapaqlarım ağırlaşırdı. Deyesen yuxu menim terefe baş çekirdi. Direnmeyerek gözlerimi qapayıb özümü yuxunun qollarına buraxdım...
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç