a çoxları olub. Ancaq onlar sevgi olmayıb..
G :- Bes niyə alınmadı?
T: - Sənə dediyim o məhəbbətim mənim sinif yoldaşım olub. 11 il bir sinifdə oxumuşuq. Bir-birimizi çox sevirdik. Məktəbdə hamı bizim istəyimizdən danışırdı..
G: - Bəs nə oldu?
T: - Məktəbi bitirdik, Sonra qıza çoxlu elçi gəlməyə başladı. Anası da dedi ki daha səni ərə vermək istəyirəm. Atası rəhmətə getdiyinə görə anası ona tək baxmaqda çətinlik çəkirdi. Ona görə köçürtmək istəyirdi. Mənə dedi ki Teymur mən neyləyim, səni çox sevirəm, biz tezliklə evlənə bilərik? Anama dedim, dedi ki hələ sənin evlənən vaxtın deyil, İnstituta qəbul olubsan 4 il tələbə oxuyacaqsan, sonra əsgərliyin var. Evlənsən bəs qıza kim baxacaq? Qıza dedim ki məni gözlə problemlərimi həll edim sonra evlənmək haqda düşünərik. Qız dedi mən səni nə qədər desən gözləməyə hazıram.. Ancaq anası imkan vermədi və sonunda öz qardaşı oğluna məcbur evləndirdi.. beləcə də bizim məhəbbətimiz yarı yolda qaldı.. uşaq olduğumçün əlimdən heç nə gəlmədi .. Qoşulub qaça da bilərdik,ancaq nə ilə dolanacaqdıq.. Buna görə də alınmadı.. Ondan sonra da sanki qəlbim daşlaşıb, həqiqi heç kəsi sevə bilmirəm, sanki məni qoyub gedəcək..
G: - Niyə elə düşünürsən.. Əslində o uşaqlıq sevgisi olub. Həyat davam edir..
T:- Səni çox istəyirəm, Çox xoşuma gəlirsən. Ancaq sənə olan hisslərim də sevgi olduğunu düşünmürəm.. Bəlkə də gələcəkdə kimisə sevsəm O sən olarsan.. Ancaq indi bunu dəqiq deyə bilmərəm..
Gülşəni Teymurun ona olan münasibəti həyəcanlandırırdı. Onu sevəcəyini səbirsizliklə gözləyirdi. Özü isə onu çox istəyirdi, hərdən sevdiyini də düşünürdü. Ancaq Onun sevgisindən əmin olmadan öz sevgisini ona vermək istəmirdi. Sevgisinin daşa dəyməsini istəmirdi.
Onlar xoş söhbətlərinə davam edirdilər, bir-birlərinə romantik anlar yaşadırdılar.Ancaq hələ sevgili olmamışdılar. Telefonda Teymurun ona qarmon çalmağı Gülşənin çox xoşuna gəlmişdi. Teymur Gülşənin ona həsr etdiyi şeiri dinləyib ona qarşı hisslərinin olduğunu anlamışdı. O da sanki Gülşənə qarşı