dərmanı alıb içirdi ki,Həlimənin bir anda hönkürməsi onu çox qorxutmuşdu.Əlindəki su dolu stəkanı termonun qabağına yerləşdirib ona tərəf yönəlmişdi. Sakitləşdirməyə çalışsada qadın durmadan ağlayırdı.
Ayan"Ana, nəsə olub?niyə ağlayırsan axı? Bax məni qorxudursan artıq"
Həlimə"He-heç nə olmayıb, mən qız anasıyam, səni belə görüb duyğulandım "
Ayan"Off, ana elə bildim nəsə baş verib. Ağlama, bu dəqiqə evlənmirəm ki"
Həlimə"Səni belə mələklər kimi gördükdə özümü saxlaya bilmədim..Ayanım, qızım"deyərək ona bərk-bərk sarılır.Ağlamağının səsi ətrafa necə yayılmışdısa Rüstəm və evə yenicə daxil olan Sevda qaçaraq yuxarı qaçmışdılar.Sevda Ayanın özünə xətər yetirdiyini sanıb dəliyə dönmüşdü. Hər ikisi anlamamış tərzdə Ayana və onu qucaqlayaraq hələ də ağlamağa davam edən Həliməyə baxırdı.
Rüstəm"Ödümü qopartdın Həlimə.Nə baş verib axı? "
Ayan"Ata,çox üstünə getmə.Bu gün duyğusal günündədi"
Rüstəm"Sənə nə deyim axı, bu gündə belə ağlamağı bacardın "
Həlimə"Qarışma; onu belə mələklər kimi görüb özümü saxlaya bilmədim"
Rüstəm yaxınlaşaraq Ayanın alnından öpüb"xoşbəxt ol qızım"deyir, Ayan isə dolmuş gözləriylə ona baxır.
Sevda"A, olmaz axı belə. İndi mən də ağlayacam..Qapı döyülür, gedim baxım"
Ayan"Dayan Sevda,Kənandı yəqin.Mən baxaram.Yəqin ki,nişandan xəbəri var hə ata?"
Rüstəm'Var qızım,özünə dedim amma işi olduģunu bildirdi"
Ayan"Necə yəni işi var?Dayan görüm"
Qaçaraq qapını açıb ,əllərini sinəsində birləşdirib Kənanın qarşısında dayanır.Kənan Ayanın gözəlliyi önündə dilini udsada tez zamanda özünə gəlib ona məhəl qoymadan içəri keçir. Şkafdan çamadanını çıxarıb paltarlarını yığmağa başlayır. Ayan ardınca içəri keçib onun etdiyi hərəkətləri mənasızca izləyir. Kənanın nə etdiyi indi ağlına gəlmiş kimi iti addımlarla ona yaxınlaşïb əlindəki paltarı alaraq çarpayının üstünə atır.
Ayan"Ata,tez bura gəlin"
Kənan"Uşaqlıq eləmə, ver paltarımı "
Ayan"Uşaqlıq edən sənsən!Hara getdiyini zənn edirsən hə?'
Kənan"Şəxsi həyatımı sənə danışacaq deyim! "
Ayan"Nə