salamlaşıb salona daxil oldular. Qeribe bir şen abhava hökm sürürdü. Deryanın gözleri ise Muradı axtarırdı. Ayşen onun etrafa boylandığını görüb işin ne yerde olduğunu başa düşdü,yavaşca qolundan sıxıb
-dingildeme,şüpelenecekler ve dua et ki evde olmasın. O son sözünü diyende üzünde yazıq ifade gezirdi.
Hamı yemek masasına eyleşmişdi Rafiq bey ve Nilay dayanmadan Deryayla Ayşeni suallara qerq edirdiler. Derya iş tapmaqçün geldiyini deyende Rafiq bey onun tehsili ile maraqlandı ve eger özü de istese onların bankında işe düzelde bileceyini söyledi, Derya çox sevinmiş hem de utanmışdı. Ayşen de bu xebere çox şad olmuşdu amma buna baxmayaraq hele de narahat idi,bu işkencenin tez bitmesini,ve Serxanın xeberi olmadan eve getmeyi arzuluyurdu, tebiiki Muradla qarşılaşma ehtimalı da var idi.
-Qızım metbexde mene kömek edersen? Nilay yumşaq terzde bu sualı Ayşene ünvanlamışdı.
-Elbette Xala. Ayşen mehribancasına tesdiqleyib Nilayın arxasınca metbexe keçdi. O fikri dağınıq halda salat doğruyurdu, Nilay ise süfrenin eksiklerini tamamlıyırdı, Murad gece gündüz otaqdan çıxmırdı hetta anası qonaqları geleceyini deyib ondan xahiş etmişdi ki yemekde onlarla qoşulsun,lakin Murad halının heç yaxşı olmadığını deyib üzr istemişdi. İndi de heç kime görünmeden metbexe keçib,yemek üçün bir iki şey götrüb otağına qalxacaqdı amma Ayşeni salat hazırlıyarken görüb metbex qapısında donub qalmışdı.Ayşenin telefonuna gelen zeng ikisini de seksendirmişdi, Murad tez yuxarı qalxmaq istese de maraq ona güc geldi, zeng edenin kim olduğunu öyrenmekçün ayaq saxladı.
Tam da düşündüyü kimi,sevgilisi ile danışrdı.
-yaxşıyam canim sen neyniyirsen? Evde deyilem yox,qonaq gelmişik. Yaxşı eve gedende danışarıq,özüne yaxşı bax. Mende seni öpürem, çenenden.
Ayşenin Serxanın çenesi ile oynamaq çox xoşuna gelirdi. Ona göre hemişe ele sağollaşırdı. Bu telefon danışığı Muradın heç üreyince deyildi amma Ayşeni xoşbext görmek onu teselli edirdi.
Hamı süfre başında eyleşmişdi.Murad da qerarını deyişib yemeye

<< 1 ... 37 38 [39] 40 41 ... 81 >>