u ki...
-----------------------------------------------
"Suay, yaxşısan?" - həyəcanlı səs eşitməyimlə gözlərimi ağır-ağır araladım. Nə vaxt yuxuya getmişdim? Cəld yerimdə dikəlib boş baxışlarımı otaqda gəzdirdim. Ohh...Öz otağımda idim. Oturaq vəziyyətə gəlib gözlərimi, üzümə narahatlıqla baxan Sənana çevirdim.
"Yaxşıyam, sadəcə yuxuya getmişəm". Gözlərimi ovuşdurdum.
"Elə uzanmış vəziyyətdə görüncə" - susdu - "hər şey yolundadı?"
"Narahat olma. Biraz uzanmaq istədim, yuxu tutub". Gülümsədi və yanımda əyləşdi.
"Sənan sənə bir şey deməliyəm". Ayazla işlədiyimi bilməli idi. Ancaq verəcəyi reaksiyadan çəkinirdim.
"Bilirəm" - dedi sakit tərzdə. Gecikmişdim! Dodaqlarındakı gülümsəmənin yalançı olduğunu bilirdim.
"Sənə özüm deyəcəkdim" - təəssüflə üzünə baxdım. Hamısı yuxunun günahı idi!
"Eybiyox" - gülümsədi. Necə yəni inciməmişdi?
"Yəni məndən incimədin?"
"Əslində" - qaşlarını çatdı - "incidim"
"Ciddisən?"
"Yox" - gülümsədi - "ciddi deyiləm, acam". Bir an üzünə çaşqınlıqla baxsam da, nəyi nəzərdə tutduğunu anlayan kimi qəhqəhəmi saxlaya bilmədim. Ay səni Sənan...
------------------------------------------
"Hə, sonra direktor ikimizi də otağına çağırıb ağzına gələni dedi" - ağzımdakı yeməyin tökülməməsi üçün əlimi ağzıma basdırdım. İlahi, bu adam necə də şən biridi. Restorana gələndən o qədər gülməli xatirələrini danışdı ki, yemək yeməyi unutmuşdum. Yandakı stəkanı alıb suyu başıma çəkdim. Hələ də gic gülümsəməmi üzümdən silə bilmirdim. Ah, Sənan, necə də bütün dərdlərimi unutdurmuşdu mənə...
"Yəqin ki, bir daha əl atmadın həmin yola". Qaşları havalandı.
"Yox, yenə həmin şeyi etdim". Bic tərzdə gülümsəyib göz vurdu.
"Yenə?! Bəs tutulmadın?"
"Tutuldum" - çiyinlərini çəkdi. Bu adam həqiqətən də dəli idi. Dirsəklərimi masaya yerləşdirib ətrafı izləməyə qoyuldum. Çox gözəl bir restoran idi. İçəri girib çıxanlardan anladığım qədəri ilə olduqca bahalı yerdi. Diqqətimi iri cüssəli adamın çəkməyi ilə yenə gözlərimi həmin tərəfə çevirdim. Bir dəqiqə, bu?