çnə deyə bilmərəm. Çünki kimyaterapiya bəzi normal hüceyrələrə də təsir edir. Bu da xəstənin orqanizmindən asılıdır. Yəni, əks təsir qaçınılmazdı. Bu, müxtəlif xəstələrdə müxtəlif cür olduğundan Təranə xanımda necə bir əks təsir olacağını qabaqcadan təyin edə bilmirik. Bu səbəbdən nənənizi bir həftə boyunca müşahidə altında tutacağıq". Əlinə yandakı stəkanı alıb sudan bir qurtum içdi. Sonra, anlamamış baxışlarımı üzərində hiss etmiş olacaq ki, gülümsədi və masanın üzərindən mənə doğru əyildi.
"Baxın, Suay xanım, sizə nənəniz sağalacaq deyə söz verə bilmərəm, ancaq əlimdən gələni edəcəyimə dair söz verə bilərəm" - geriyə söykəndi - "mənə güvənin. Sizə düşən sadəcə dua etməkdi. Dərdi verən də alan da Allahdı". Təsdiqləyəcək tərzdə başımı salladım. Nə söyləyə bilərdim ki, doğru deyirdi...
Əmir bəyin otağından çıxdıqdan sonra aşağıya düşdüm. Nənəmin hazırlanacağı otağın qarşısında dayanan Nərminə yaxınlaşdım.
"Nənəm içəridədi? Çıxmayıb hələ?"
"Narahat olma, hələ içəridədi" - dəstək vermək üçün qoluma sığal çəkdi.
"Gəl, keçib əyləşək" - yandakı skamyanı göstərdi. Birlikdə əyləşdik.
"Həkim nə dedi?"
"Dua edin" - qaşlarını çatdı.
"İki saatdı yuxarıdasan. Elə bu?"
"İnan mənə digərlərini eşitməyin beyin hüceyrələrinə zərərdi". Əvvəlcə üzümdə boş baxışlarını gəzdirdi sonra, ona yaxşı bir şey demədiyimi anlamış olacaq ki yumruğunu qoluma keçirdi. Şükür, əli ağır deyildi.
"Susi" - səsi cılızlaşdı - "maddi cəhətdən nəsə sıxıntı var? Kimyaterapiya çox pul tələb edir ona görə soruşdum"
"Ehtiyac yoxdu, gözəlim. Səhər bank hesabımı yoxladım. Atam pul köçürüb". Mənə etdiyi yeganə yaxşılıq bu idi. İki aydı zəng etməmişdi belə. Əgər stabil olaraq pul köçürməsəydi, həqiqətən bir qızı olduğunu unutduğuna inanardım.
Tibb bacısının otaqdan çıxması ilə cəld ayağa qalxıb qarşısına keçdik. Qadın iki cüt sual dolu gözlərdən qorxmuş olacaq ki bir addım gerilədi.
"Təranə xanımı hazırlayıb otağına yerləşdirdik. Artıq gözləməyinizin bir mənası yoxdu. Bundan sonrası bizim