ucundan kəsmək olacaq. Yox, yox! Məncə dibindən qopartmalıyam.
Əlində layihə ilə Mələk içəri girən kimi geri dönüb, yenidən qalxdığı yerə əyləşdi. Oh...tutduğum nəfəsimi buraxdım.
Mələk sallanaraq masaya yaxınlaşıb sinəsini göstərəcək tərzdə asta hərəkətlə əyildi. Bu qızın məqsədi aydın idi! Bədənimin hərarəti artdı sanki. Olduğum yerdə qalıb sadəcə bu gülünc vəziyyəti izləyirdim. Dırnaqlarımı batırdığım əlim sızıldayırdı artıq. Mələyin gözlənti dolu baxışlarının əksinə, Ayaz bir an olsun gözlərini əlinə aldığı telefondan qaldırmadı. İçimdəki bu sevincdə nə idi belə? Yerimdə dura bilmirdim. Mələyin ağarmış simasına inad gülümsədim. Aralarındakı qarmaqarışıq münasibəti anlamasam da Ayazın ona üz vermədiyi açıq-aydın görünürdü. Mələk məğlubiyyətlə razılaşaraq layihəni masaya qoyub geri çevrildi. Qapıya doğru irəliləyərkən mənə pis baxışlarını da göndərməyi unutmadı. Hıh, canıma minnət! Tam yanımdan keçərkən ona dil çıxarmaq istəyimi güclə basdırdım.
Yenidən yalnız qalmışdıq. Suvenir adlanmamaq üçün keçib Ayazın qarşısındakı divanda əyləşdim. Telefonu masaya qoyub, bir şey söyləmədən layihəni masa üzərində özünə tərəf sürüşdürdü. Kobud barmaqlarını layihə üzərində gəzdirməyə başladı. Üzünü diqqətlə incələyir, düşündüklərini anlamağa çalışırdım. Zəhrimara qalasan! Bu adam bir şey düşünmürdü? Gözlərində sadəcə boşluq var idi. Kainat kimi dərin və boş...
Birdən başını qaldırmağı ilə cəld gözlərimi masaya endirdim. Zibil! Gülümsədiyini hiss edim sanki. Əmin deyiləm. Sadəcə bir hiss...
"Maliyyə cəhətdən bizi çökdürmək istəyirsən, deyəsən" - otağın səssizliyini eyham dolu səsi pozdu. Necə yəni? Gözlərini masaya dikmiş, düşüncəli tərzdə çənəsini qaşıyırdı. Bu dəqiqə necə çəkici göründüyündən xəbəri var idi buz parçasının? Udqundum. Özünü ələ al, Suay! Gözlərimi qapayıb dərindən nəfəs aldım. Yenidən açmağımla onunla göz-gözə gəldik.
"Səninləyəm" - səsi olduqca sakit idi. Ürəyimin döyüntüsünü eşitməyindən o qədər qorxurdum ki...
"Maliyyə mənim işim deyil". Geriyə