yoxdu.
"Yaxşı, niye heyecanlandın ki?" - eyham dolu baxışlarını mene gönderib çayından bir qurtum içdi.
Qulağıma dolan melodiya sesi ile masanın üzerindeki telefonu elime aldım. Tanış nömre olmadığından tereddütle qulağıma götürdüm.
"Alo?"
"Salam, Suay xanım, Ağazade memarlıq şirketinden sizi narahat edirem. Arif bey sizi tecili olaraq şirkete çağırır". Bütün sinir hüceyrelerimi oyadan bu ses...Melek!
"Suay xanım?" - bezginlikle meni seslemesine qarşı eseblerim daha da gerildi.
"Gelirem" - telefonu qapadım. Arif bey meni niye çağırırdı ki? İşe gec geleceyimi xeber vermişdim. Off! Yene mi ters geden nese var?!
"Susi, kim idi?"
"Arif bey tecili meni çağırır, getmeliyem"
"Ne olub göresen?". Bir bilsem...
"Bilmirem, gedib öyrenecem" - istemeden de olsa ayağa qalxdım. Suayın keşmekeşli yolları...
-------------------------------------
Taksinin pulunu ödeyib girişe doğru irelilemeye başladım. İçimde narahatçılıq var idi. Yene ne olmuşdu axı?! Bir günüm de sakit keçse. Eh, Suay, neler ümid edirsen bele...
İyirmi ikinci mertebeye qalxıb istemeden de olsa Meleyin oturduğu masaya yaxınlaşdım. Onu gören kimi Ayazla yaxınlığı beynime doldu. Sakit ol, Suay! Yene meni hiss etmemişdi. Bu qız ne işle meşğul idi bele?!
"Arif bey içeride?" - başını qaldırıb üzüme boş baxışlarla baxdı. Eşitmemişdi meni?!
"Arif bey içeride?" - sözleri tek-tek vurğuladım. Eseblerim tarıma çekilirdi artıq. Arif bey bele birini nece işe almışdı?
"Beli" - dedi insanı deli edecek özüne mexsus terzde. Celd addımlarımı otağa doğru yöneltdim. Bu qızın yanında ne qeder az qalsam, bir o qeder yaxşıdı. Qapıya şehadet barmağımla üç defe vurdum.
"Buyurun" - içeri daxil oldum. Lakin içeri çox keçmeden gördüyüm iri cüsseyle ayaq saxladım. Ayaz?!
Masanın qarşısındakı kresloda Ayaz, onun yanındakı divanda ise Arif bey eyleşmişdi. Onun burda ne işi var axı? Bu menasız sual da ne idi bele?! Elim ayağım indiden buz bağlamışdı. Hele o qaranlıq baxışlarını üzerimde hiss etdikce...
"Suay, orda niye

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 12 >>