ucundan kesmek olacaq. Yox, yox! Mence dibinden qopartmalıyam.
Elinde layihe ile Melek içeri giren kimi geri dönüb, yeniden qalxdığı yere eyleşdi. Oh...tutduğum nefesimi buraxdım.
Melek sallanaraq masaya yaxınlaşıb sinesini gösterecek terzde asta hereketle eyildi. Bu qızın meqsedi aydın idi! Bedenimin herareti artdı sanki. Olduğum yerde qalıb sadece bu gülünc veziyyeti izleyirdim. Dırnaqlarımı batırdığım elim sızıldayırdı artıq. Meleyin gözlenti dolu baxışlarının eksine, Ayaz bir an olsun gözlerini eline aldığı telefondan qaldırmadı. İçimdeki bu sevincde ne idi bele? Yerimde dura bilmirdim. Meleyin ağarmış simasına inad gülümsedim. Aralarındakı qarmaqarışıq münasibeti anlamasam da Ayazın ona üz vermediyi açıq-aydın görünürdü. Melek meğlubiyyetle razılaşaraq layiheni masaya qoyub geri çevrildi. Qapıya doğru irelileyerken mene pis baxışlarını da göndermeyi unutmadı. Hıh, canıma minnet! Tam yanımdan keçerken ona dil çıxarmaq isteyimi gücle basdırdım.
Yeniden yalnız qalmışdıq. Suvenir adlanmamaq üçün keçib Ayazın qarşısındakı divanda eyleşdim. Telefonu masaya qoyub, bir şey söylemeden layiheni masa üzerinde özüne teref sürüşdürdü. Kobud barmaqlarını layihe üzerinde gezdirmeye başladı. Üzünü diqqetle inceleyir, düşündüklerini anlamağa çalışırdım. Zehrimara qalasan! Bu adam bir şey düşünmürdü? Gözlerinde sadece boşluq var idi. Kainat kimi derin ve boş...
Birden başını qaldırmağı ile celd gözlerimi masaya endirdim. Zibil! Gülümsediyini hiss edim sanki. Emin deyilem. Sadece bir hiss...
"Maliyye cehetden bizi çökdürmek isteyirsen, deyesen" - otağın sessizliyini eyham dolu sesi pozdu. Nece yeni? Gözlerini masaya dikmiş, düşünceli terzde çenesini qaşıyırdı. Bu deqiqe nece çekici göründüyünden xeberi var idi buz parçasının? Udqundum. Özünü ele al, Suay! Gözlerimi qapayıb derinden nefes aldım. Yeniden açmağımla onunla göz-göze geldik.
"Seninleyem" - sesi olduqca sakit idi. Üreyimin döyüntüsünü eşitmeyinden o qeder qorxurdum ki...
"Maliyye menim işim deyil". Geriye

<< 1 ... 6 7 [8] 9 10 ... 12 >>