i sevdiiyine onun mene qarwi ne hiss etdiyine emin ola bilmemiwdim.
Bezen bunu oz aglimda ne istediyini bilmir, belke zamanla duzeleer deye deyerlendirsemde herwey daha da derinlewir derinlewdikce daha cox yaralar acirdi icimde.
Novruz bayrami gunu idi evde herkes bayram havasinda idi. Bilirdim,bilirdim ki her gun olmasada bu gun bu bayram gununde meni tebrik edecek tenezzulu gosterecekdi.
Yanilmamiwdimda.. Artiq axsam saatlarina yaxinlawirdiq ve gozlediyim zeng telefonumda gorunmeye bawlamiwdi.
Buki menim gozlediyim an idi. Yenede ozumu ele vere bilmezdim. Deyim ki o menim hec vaxt onu deli kimi sevdiyimi menim sesimle menim ettiklerimle hiss etmemiwdi.
Men onun gozunde her zaman soyuq, qururlu dikbaw bir meymun idim. Bu gun de oz ampulamda qalib sesime soyuqluq qatib ama uzumde o axmaq gulumseme ile zengix cavabladim.
Ayel: nevar? ( bu menim en sevimli cavabim idi. hercend ona icden ice haycan dememek ucun ozumu sixib saxladigim zamanlarda bu cavabdan istifade edirdim)
Samir: Meymun tez ol mehlenize gelmiwem awagi duw.
Dedi... O an icimde hiss etdiyim sevinc hissini hec ne ile evez ede bilmirdim. Men ki, onu ikimin on ikinin yay feslinden beri gormemiwdim.
Indi de eyni qeribe hissler icindeyem. Duwunurem ki " insan necede qeribe olurmuw severken" onu bew aya yaxin bir zaman idi ki gormurdum, ancaq ona qarwi hiss etdiyim hec bir duygu yerini bawqa birine vermemiwdi. O gunden sonra daha da gozel anlamiwdim ki birini unutmaq, birinden soyumaq ucun axmaq axmaq sebebler axtarmaga gerek yoxmuw. Ne zamanmiw birini unutmaga care, nede mesafe...
Bu sevgi mene butun herweyi hisse hisse oyrenmetmiwdi. Hekayenin evvelinde XOWBEXTLIK olaraq tamamladigimi sandigim resim, artiq men istemesemde deyiwilirdi. Sanki evvelce rengli olan XOWBEXTLIK RESMIM kohnelib rengsizlewmiwdi. Ancaq yenede o xatireler menim ucun o resimde hawayirdi. O qeder eziz o qeder dogma idi ki, mene Samiri aylardir gormesem de sanki her gun onu oz kucemizde, oz yanimda hiss edirdim. Ve