hissəsi olduğumuza işarədir!
* Gözün iş prinsipini qısaca toplasaq;
Cisimdən gələn işıq korneadan keçərək göz bəbəyinə, buradan göz bülluruna göndərilir. Göz linzaları işığı retinaya çatdırır buradan görmə sinirlərinə köçürülür və beyindəki görmə mərkəzində görüntü şərh olunur. Ən kobud halı ilə görmə hadisəsi bu şəkildə reallaşır. Ancaq burada toxunmaq istədiyim nöqtə retinada işığa həssas qisim olan konus (cone) və çubuq (rod) hüceyrələridir. Bu hüceyrələr retinanın ən gerisində məskunlaşmışdır və geriyə doğru baxırlar. Bu hüceyrələri (fotoseller) beynə bağlayan sinirlər isə retina səthindədirlər və işıq bu hüceyrələrə çatmaq üçün bu damar yığınından keçmək məcburiyyətindədir. Bu damarların retina səthində olması nəticəsində, gözdə kor nöqtə adı verilən qisim meydana gəlmişdir. Ancaq bu qədər mənfiliyə baxmayaraq, göz görmə hadisəsini müvəffəqiyyətli bir şəkildə icra edir. Bunun səbəbi isə beynin və gözün qalan hissələrinin bu səhvi kompensasiya edəcək şəkildə təkamül etməsidir.
İstəsəniz, Alman Elm İnsanı Herrman von Helmholtzun bu mövzu ilə əlaqədar fikirlərinə də bir nəzər salaq:
"Əgər bir optikaçı mənə bütün bu qüsurlarla dolu aləti satmaq istəsəydi, onu sərt bir dillə tənqid edərdim. Çünki göz, optik bir alətdə tapıla biləcək hər cür qüsura, hətta özünə xas əlavə bir neçə qüsura malikdir. Amma bütün bu qüsurların öhdəsindən o dərəcə gəlmişdir ki, qüsurların varlığından qaynaqlanan görünüş pozuqluğu, (adi işıqlandırma şərtləri altında) retinadakı konus ölçüləri tərəfindən duyğuların hassaslığına qoyulmuş olan limitləri nadir halda aşar. Amma müşahidələrimizi daha fərqli şərtlər altında etdiyimizdə, dərhal xromatik sapıncın, astigmatizm, kor nöqtələrin, damarlı kölgələrin, mühitin qüsuru şəffaflığının və saydığım digər bütün səhvlərin fərqinə