Bir gün okeanda yol alan bir gəmi qəzaya
düşərək batır. Gəmidən sağ xilas olan adamı,
dalğalar kiçik, kimsəsiz bir adaya qədər
sürüyür.
Adam ilk günlər özünü qurtarmasını üçün
ALLAHa yalvardı və kömək taparam ümidiylə
üfüqə baxdı. Amma nə gələn oldu, nə
gedən…
Daha sonra küləkdən, yağışdan və zərərli
heyvanlardan qorunmaq üçün ağac
budaqlarından və yarpaqlardan bir daxma
etdi. Sahildə tapdığı, gəmidən arta qalan
konserv, kompas kimi əşyaları bu daxmaya
qoydu.
Günlər həmişə eyni şəkildə keçirdi. Balıq
ovlayır, bişirib yeyir və üfüqü müşahidə edir,
özünü qurtarması üçün ALLAHa dua edirdi.
Bir gün şirin su gətirmək üçün yürüyüşə
çixdı və geri döndüyündə daxmasının alovlar
içində yandığını gördü. Tüstü, rəqs edə edə
göyə yüksəlirdi. Başına gələ biləcək ən pis
şey idi bu.
Kədər və hirs içində dondu qaldı. İndi bu
kimsəsiz adada, başını soxa biləcəyi bir
daxma belə qalmamışdı. "ALLAHım, bunu
mənə necə edə bildin?" deyə fəryad etdi. O
gecəni kədər və üzüntü içində keçirdi. O
qədər dua etdiyi halda, başına bu hadisə
gəldiyi üçün ALLAHa sitəm etdi.
Ertəsi səhər erkən saatlarda, adaya
yaxınlaşmaqda olan bir gəminin fit səsiylə
oyandı!
Əldən düşmüş adam özünü qurtaranlardan
soruşdu
"Mənim burada olduğumu necə anladınız?"
Cavab onu həm çaşdırdı, həm də utandırdı:
"Tüstülə verdiyiniz işarəni gördük!"
Bəzən başımıza gələn pis hadisələr ALLAHın
bizə bir lütfü ola bilər..
Odur ki,hər şeyə səbr edib, şükr etmək
lazımdır..Hər işdə bir xeyir var..
Bizim üçün ən yaxşısın ALLAH bilir..