Osmanlı cəlladları haqqında bəzi faktlar.
- "Cəllad" sözü ərəb dilində "qamçı vuran,
əziyyət edən" mənasını verir.
- Osmanlı İmperiyasında cəlladlar 15-ci
əsrdən etibarən istifadə edilməyə başlanılıb.
Edam cəzasına məhkum olanların ölümləri
cəlladlardan olurdu.
- Cəllad olacaq insanlar əsasən Xorvat və
Qaraçılardan seçilirdi.
- Yalnız kar və lal olan insanlar cəllad olaraq
istifadə edilirdi. Bunda da məqsəd ölümə
məhkum olmuş insanların son sözlərinin
cəlladları mənfi yöndə təsirləndirə bilməməsi
idi.
- Dövlət adamlarını edam edərkən onları
sıravi cəlladlar yox, "Cəlladbaşı" adlanan
yuxarı rütbəli cəlladlar edam edirdi.
- Edama məhkum olmuş oğruları cəlladlar
məhz oğurluğa girdikləri evin qarşısında
asırdılar.
- Günahsız bir insanı öldürən qatıllər işgəncə
verilərək öldürülürdü. Bu səbəbdən ölkədə
nadir hallarda insanlar bir-birlərini
öldürürdü.
- Ölümə məhkum edilənləri cəlladlara təhvil
verərkən, məhkumların üzərindən çıxan hər
şey cəlladlara qalırdı. Bu əşyalar toplanaraq
ildə 1-2 dəfə təşkil olunan "Cəllad bazarı"nda
satılırdı. Uğursuz olmasına inanıldığı və
alıcısının az olduğu üçün bu bazarlarda
satışa çıxarılan çox qiymətli əşyalar belə çox
ucuz qiymətə satılırdı.
- Cəlladlar heç vaxt evlənmirdilər. Xalq onları
sevmirdi. Lal və kar olduqları üçün hər
zaman tənha yaşayırdılar.
- Cəlladlar vəfat edərkən məzar daşlarına
adları yazılmırdı. Bunun da məqsədi
insanların hər dəfə məzarı görəndə onları
tanıyıb lənət oxumalarının qarşısını almaq
idi.