ə heyran qalmışdım. Onlar bir-bir ilə nə qədər səmimi, mehriban, qayğıkeş davranırdılar.Növbəti gün Dilşad xalanı yoxlayan zaman gördüm ki, Asəf də yanındadır. O məni görcək, oturduğu yerdən qalxaraq mənə gülümsədi və dedi:- Solmaz xanım, hər şey üçün sizə dərin təşəkkürümü bildirirəm. Anamın dilindən düşmürsünüz. Elə hey sizi tərifləyir. Amma əlbəttə ki, bir həkim kimi deyil, həm də bir qayğıkeş insan kimi. Şükür Allaha ki, anamın səhhəti də günü-gündən yaxşılığa doğru gedir. Bütün bunlar sizin sayənizdə oldu, Solmaz xanım.- Bu nə sözdür, Asəf müəllim. Xəstələrə hərtərəfli yanaşmaq bizim peşə borcumuzdur - dedim.Ertəsi gün Asəf yenə də anasına baş çəkməyə gəlmişdi. Bu dəfə o mənə hədiyyə olaraq, Fransız parfümeri olan “Şanel”dən ətir və bir qızıl braslet vermək istəyəndə, etiraz etdim:- Asəf müəllim, lütfən siz məni başqaları ilə səhv salmayın. Mən bunları sizdən heç cür qəbul edə bilmərəm. Belə olan tərzdə özümü çox narahat hiss edirəm.- Siz nə danışırsız, Solmaz xanım? Bunlar sadəcə sizə kiçik bir hədiyyədir. Bunu başqa cür başa düşməyin. Əgər bunları məndən qəbul etməsəniz, sizdən inciyərəm, - deyə Asəf israr etdi. Bu zaman Dilşad xala da oğluna qahmar çıxdı:- Qızım, oğlumun sözünü yerə salma. Onsuz da Asəf hədiyyəni sənə verməyincə əl çəkməyəcək. Bu sənin mənə etdiklərinin müqabilində nədir ki!- Solmaz xanım, heç olmazsa anamın sözünü yerə salmayın.- Asəf yenidən dilləndi.siqareti özü də gedib ala bilərdi. Zahidin hər cür xırdaçılığa varması məni cana doydurmuşdu, amma uşaqlarıma görə susmaq məcburiyyətində qalırdım.Bir gün səhər işə gedərkən yanımda bir maşın saxladı və tanımadığım adam mənə:- Solmaz xanım, hər halda xəstəxanaya gedirsiniz? Buyurun əyləşin, aparım. Mən də xəstəxana tərəfə gedirəm - dedi.- Bağışlayın, sizi tanımadım - dedim.- Mən xəstəxananızla üzbəüz olan binadakı ofisdə işləyirəm, eyni zamanda üç ay bundan öncə, siz mənim qardaşımı müalicə etmişdiniz, - deyə tanımadığım adam təbəssüm etdi.Mən onun sözünü yerə salmayıb, maşına əyləşdim.