ikinci kitabdakı yeməkləri nəzərdən keçirməyə başladım.- Solmaz xanım, daha burada sizə nəyəsə görə təkid etməyəcəyəm. Çünki yemək seçiminizdə sizə tam sərbəstlik verirəm.- Anladım, Asəf müəllim, - gülərək dedim.Bizdən sağ tərəfdəki stolda iki nəfər cavan cüssəli oğlan da oturmuşdu. Ofisiant oğlan seçdiyimiz yeməkləri stola təzəcə düzmüşdü ki, bu zaman hardansa Zahid qarşımızda peyda oldu. Onun belə gözlənilməz gəlişindən rəngim qaçdı, nitqim tutuldu.Demək, sən məni aldadırmışsan! Günlərin kişilərlə restoranlarda keçirmiş?! Işə getmək bəhanə imiş! Bunu sənə heç cür bağışlamayacağam, fahişə! - Zahid vəhşi kimi bağırdı.Asəf cəld ayağa qalxıb, Zahidə tərəf yeridi. Mən ona mane olmağa çalışdım.- Solmaz xanım, dayanın bir görüm, bu nadürüst, nakişi nə deyir belə.Bu zaman Zahid ani olaraq cibindən bıçağı çıxararaq, Asəfin qarın nahiyyəsindən iki zərbə vurdu. Asəf yerə yıxılmamaq üçün hər iki əli ilə stoldan yapışdı. Sonra Zahid qızmış pələng kimi üstümə gəldi. Bu vaxt qonşu stolda əyləşmiş həmin iki gənc cəld ayağa qalxıb, Zahidi qamarladılar və dərhal restorandan bayıra apardılar. Məlum oldu ki, bunlar polis işçiləri imiş. Restoranın işçiləri tez təcili yardıma zəng etdilər. Asəfi qan aparırdı. Allahdan təcili yardım tez gəldi. Mən Asəflə birgə xəstəxanaya getdim. Mən maşına minərkən Zahidi aparan oğlanlardan biri gəlib mənə vizit kartını verərək, Nizami rayon Polis İdarəsinə gəlməyimi bildirdi. Mən xəstəxanadan çıxandan sonra onlara baş çəkəcəyimə əmin etdim. Asəfə təcili 3-cü qrup qan lazım oldu. Xöşbəxtlikdən mənim də qan qrupum 3-cü idi. Asəfə qan verdim. Həmkarlarım mənə qorxulu bir şey olmadığını söylədilər. Mən indi Asəfin anasına bunu necə xəbər verəcəyim barədə düşünürdüm. Amma Asəfin xəstəxanada olması xəbərini Dilşad xalaya hökmən çatdırmalıydım. Nəhayət, özümdə güc toplayıb, Asəfin xəstəxanada olmasını Dilşad xalaya xəbər verdim. Amma hələlik həqiqəti ondan gizlətmək məcburiyyətində qaldım. Dilşad xalaya bunun bir qəza olduğunu söylədim. Onsuz da Asəf hələ