güllərə baxıb kədərlənəsən. Bizim istəyimizin əbədi olması üçün hər şeydən keçməyə hazıram.Lazım gəlsə, bu yolda canımı belə əsirgəmərəm, - Ədalət əllərimi ovcuna alaraq gözlərimdən öpdü. Həmin an tutuldum. O bunu duydu: - Bağışla - dedi və lalə tək qızarmış üzünü yana çevirdi. .. .Bağımızın ayaq tərəfindən həyətyanı sahələri sulamaq üçün kiçik kanal axırdı. Həmin kanalın üstündə böyük söyüd ağacı vardı. Biz Ədalətlə axşamlar həmişə məhəbbətimizin şahidi o söyüd ağacının altında görüşərdik. Mən Ədalətlə ömrümüzün ən xoşbəxt anlarını o ağacın altında keçirmişəm desəm, səhv etmərəm. Söyüd ağacının altında sanki bütün dünyanı bizə bağışlayırdılar. Aramızda Günəşlə Ayı bölüşdürmüşdük. Günəş mənim, Ay isə Ədalətin idi. Sonradan Ədalət: “Qoy, ulduzlar da sənin olsun” demişdi. Bir gün məktəbdən evə gələndə kəndimizin kolxoz sədrinin arvadını bizdə gördüm. Mən Sənəm xalaya “xoş gəlmisiniz” deyib otağıma keçdim. Paltarlarımı təzəcə soyunmaq istəyirdim ki, anam içəri girdi. - Qızım, Sənəm sənin üçün elçi gəlib, - deyə anam astadan dilləndi. - Ana, bütün kənd bilir ki, biz Ədalətlə bir-birimizi sevirik. Bunu Sənəmgil də yaxşı bilir.Qaldı ki, Rüstəmdən ilanın yarpızdan zəhləsi getdiyi qədər zəhləm gedir. O, çox kobud, lovğa, davakar və əxlaqsızın birisidir. Dərs oxumaqla da arası yoxdur. Atasına arxayın olub, kənddə söz atmadığı qız qalmayıb.Rüstəmin qızlarla kobud davranışına görə Ədalət onu hətta təpiyin altına salmaq istəyib, mən imkan vermədim. - Bilirəm, qızım. Elə mən də Sənəmə sənin Ədaləti çoxdan sevdiyini anlatdım, amma o israr etdi ki, sənin də fikrini öz dilindən eşitmək istəyir. Deyir ki, Rüstəm səndən ötrü dəli-divanədir.Nuh deyir, Peyğəmbər demir. Rüstəmin anasına son sözü bu olub:”Solmazı mənə almasanız, özümude onuda oldureceyem.Sənəm xala Ədaləti sevdiyimi mənim dilimdən eşitmək istəyirsə, onda bu dəqiqə onun özünə də söylərəm, - daha paltarımı soyunmadan iti addımlarla o biri otağa keçdim. - Solmaz, qızım, yəqin ki, anan gəlişimin məqsədini sənə anlatdı?