xestexanadan çıxıb, birbaş polis idaresine getdim ve orada yalnız heqiqetleri söyledim. Zahidi artıq hebs etmişdiler.Asef özüne gelenden sonra menim xatirime Zahidden şikayetçi olmadığını müstentiqe bildirdi. Amma buna baxmayaraq müstentiq işi öz bildiyi kimi apardı...
Men her gün Asefe baş çekirdim. İçimde ona qarşı qeribe hissler baş qaldırmışdı. Bütün günü bu hissler burulğanından xilas olmağa sey göstersem de, bacarmırdım. Asefi birce gün görmeseydim, onun üçün darıxırdım. Hemişe onun yanında olmağı arzulayırdım. Asef de mensiz qala bilmirdi. Bunu özü mene etiraf etdi. Qısa zaman kesiyinde biz Asefle birlikde xestexanada irademizden asılı olmayaraq bir eşq macerası yaşadıq. Amma bu eşqin, bu sevdanın reallaşmasının qeyri- mümkün olduğunu her ikimiz bile-bile yene de bir-birimizden vaz keçmek istemirdik. Asef bu eşqine daim sadiq qalacağına söz verse de, men bu sevdanın ebedi olacağına heç vecle inana bilmirdim. Çünki aramızda çox yaş ferqi vardı. Asef ise her şeyi qebul etmeye hazır idi. Men sanki iki dünya arsında qalmışdım, ne edeceyimi bilmirdim. Menim bir psixoloq refiqem vardı. Bu sevdanı ona anlatdım. Asefden nece aralana bileceyimin yollarını ondan soruşdum. Refiqem mene çoxlu meslehetlet verdi. Amma en esası günü-günden düşünülmüş formada men Asefden uzaqlaşmalı, onu daha sevmediyimi hereketlerimle anlatmalı, onunla reftarımı kobudlaşdırmalı, tez- tez ona yalanlar söylemeli, her gün ayrı-ayrı rollara girmeli idim. Psixoloqun mene söylediklerinin heç birisi xarakterime uyğun gelmirdi. Amma bunları etmeliydim. Etdim de! Günbegün onun menden soyuduğunu hiss etdim. Sonda Asef dedi ki, o meni yaxşı tanıya bilmeyib, menim baremde yanılıb. Bunula, men Edaletden sonra qelbimde Asefe qarşı ikinci defe tezece baş qaldırmış mehebbet hissini de ebedi gömdüm.Arada şikayetçinin olmamasına baxmayaraq, mehkeme hemişe olduğu kimi, Azerbaycan reallıqlarından çıxış ederek, Zahidi 4 il azadlıqdan mehrum etdi. İndi men bu işin sabahından daha çox qorxuram. Bes Zahid

<< 1 ... 15 16 [17] 18 >>