meni gören kimi bir-biri ile pıçıldaşmağa başlayırdılar. Bu pıçıldaşmalar ister-istemez meni esebileşdirirdi. Ancaq esebileşen kimi, Edaletin sözlerini xatırlayır, qızlara qarşı olan hirsim soyuyurdu... Artıq orta mektebin sonuncu sinfinde oxuyurduq.Edalete o qeder öyreşmişdim ki, onu görmeyende darıxırdım. Artıq bu hissin sevgi olduğunu anlamışdım. Derk edirdim ki, sevgi insana ne göylerden gelen bir güc, ne de insanlara zorla qebul etdirilen bir duyğudur. Sevgi qaranlıqda yandırılan meşel kimidir. O, insana yol gösterir, amma uzaqda ne olduğunu bildirmir. Sevmek ise sevgilinin gözlerine zillene bilmemekdir. Derk etdim ki, sevmek, sevdiyin insanın limanı olmaqdır. Sevmek sevdiyin insana bir nefes kimi, bir ses kimi yaxın olmaqdır. Sevmek sevdiyin insanın baxdığı yerde, susduğu yerde olmaqdır.Sevmek bir-birine qelben inanmaqdır. Sevmek bir-birine vurğunluqdur. Men başa düşdüm ki, Edaleti heç kimin seve bilmediyi böyük bir qüvve ile sevirem.Çünki men onun yanında olanda özümü hamıdan güclü adam hesab edirdim. Bu tükenmez gücü, qüvveni mene veren Edaletin sevgisi, eşqi ve mehebbeti idi.Edaletle aramızda olan isti münasibetlerden artıq bütün mektebin xeberi vardı. Hetta, müellimler Edalete demişdiler ki, o, heyatda en düzgün seçimini edib. Bir defe sinif yoldaşım Nazlı mene: - Solmaz, sen dünyanın en xoşbext adamısan.-dedi.- Çünki senin Edalet kimi sevgilin var. Açığı, sene qibte edirem. Onu bil ki, mektebin qızlarının çoxu Edalete tor atdılar, amma o, tora düşmedi. Sen ise tor atmadan bele, onu meftun etdin.Edalet senin alın yazın imiş. Allah sizi xoşbext etsin!8 mart bayramında Edalet mene çox maraqlı bir kitab, bir de fransız etri bağışlamışdı.Ona dedim ki, gülleri de çox sevirem. Bununla demek istedim ki, bes mene gül niye almayıb. Edalet bu sözü gözleyirmiş kimi cavab verdi: - İncime, sene heç bir zaman gül, çiçek almayacağam. - Niye?! - teeccüble soruşdum. - Güller, çiçekler tez solur. Onların ömrü şox az olur. Heç vaxt istemerem ki, sen o solmuş güllere baxıb

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 ... 18 >>