. Narahat olma ana qardaşımı sabah o xarabadan çıxan kimi sənin yanına gətirəcəm amma
Zərnigar. Amma nə?
Raqil. Rövşənə görə narahatam o həbsxanadan çıxsa belə dinc durmayacaq
Zərnigar. Məndə bilirəm bala onu səndən yaxşı mən tanıyram amma bu dəfə imkan vermiyəcəm
Raqil. Nə edəcəksən?
Zərnigar. Bir halalsüd əmmiş qız tapıb evləndirəcəm öz ailəsi övladı olsa bəlkə o yoldan əl çəkər
Raqil. Kiminlə evləndirəcəksən ki?
Zərnigar. Bilmirem amma bir şey fikirləşəcəm qohumlarla çəsləhət edəcəm
Raqil. Rövşən evlənəcəkki?
Zərnigar. Evlənəcək!
Raqil. Yaxşı ana inşallah dediyin kimi olar nəysə mənə sözün yoxdursa mən gedim Bakıya yola çıxmalıyam
Zərnigar. Yox yoxdur get sag salamat qardaşınə gətir
Raqil anasıyla sagollqşıb gedir Zərnigar ardından Raqibin həyat yoldaşı Ramiləni yanına çagrır.
Ramilə. Bəli ana
Zərnigar. Ramilə qızlarla hazırlıq görün Rövşənin sevdiyi yeməkləri hazırlayın
Ramilə. Ana Rövşən qardaş çıxır?
Zərnigar. Hə balam xabah evində anasının yanında olacaq
Ramilə. (Sevincək) nə yaxşı
Zərnigar. Hə qızım indi durmaq vaxtı deyil get qızlarıda başna yıg hazırlıq görün
Ramilə. Baş üstə ana
Ramilə otagı tərk edir və Zərnigar ardından Rövşən barədə fikirləşməyə başlayır
//////
Qobustan həbsxanası.
Son gün.
Rövşən sonuncu günü olmasına rəgmən heç sevincli deyil di əksinə əsəbiydi. Bir an öncə çıxmaq istəyirdi. Ürəyi sıxılırdı sanki onu zəncirlə tutub saxlamışdılar. Sabahın bir an öncə olmasını istəyirdi. Beyindəki fikirlər onu rahat buraxmırdı. Çıxdıqdan sonra yenidən qayıdacagnı bilirdi. Öz özünə suallar yagdırırdı. Mənim sonum nə olacaq axı? Nə vaxta kimi belə olacam? İlk dəfəydi özünə bu cür suallar yagdırırdı. İlk dəfəydiki həyatından narazı şəkildə öz özüylə danışırdı....
////////
Nəzrin gil artıq rayon larına çatmışdılar. Nəzrindən maşından enər enməz qaçaraq evə daxil olmuş evdə sevinc qışqırtılarıyla hər kəsə doyunca görüşmüşdü. Şərqiyə xanım Nəzrinə sakit olmasnı işarə etdi amma Nəzrin heç vecinə almadı anasın ancaq öz aləmindəydi.