Həyat çox qəddardı. Heç kimə aman vermir heç kimə xoşbəxtlik göstərmir ancaq öz qəddar roluna davam edir. Bu qəddarlıgında sonu insanların bədbəxtliyi ilə nəticələnir. Rövşən bu qəddarlıgın çoxdan qurbanı olmuşdu. Çox dan onun həyatı bədbəxtliklə bitmiş və oda buna boyun əyərək öz həyatına başqa yoldan davam etmişdi. Ta uşaqlıqdan onun həyatında bədbəxt hadisələr yaddaşlara həkk olunmuşdu.
Ailədə 6 uşaq olmuşdular, 3 qız 3 oglan. Rövşən bu ailənin 2 ci övlad payı idi. Həmdə seçilən bir övlad. Həm bəxtdə həm də görünüşdə.
Atası Yusif fəhlə idi. Daş karxanasında işləyirdi gecə gündüz əziyyət çəkib övladlarına baxırdı.
Anası Zərnigar evdar qadın idi. Həm evinin işlərin görər həmdə 6 övladının tərbiyəsi ilə məşgul olardı. Zərnigar ən çox diqqətini ikinci oglu Rövşənə yönəldərdi. Övladları arasında fərq saxlamasada ancaq Rövşəndən diqqətini heç çəkməzdi. Sanki oglunun gələcəkdə başına gələcəklərdən xəbərdar idi.
Evin böyük övladı Raqil idi. Rövşəndən iki yaş böyük idi. Rövşənin 7 Raqilinsə 9 yaşı vardı.
3 cü övlad İradə Rövşən dən bir yaş balacaydı.
Nailənin 5 Nahidənin 3 və evin son beşiyi olan Raqibinsə bir yaşı vardı. Bu ailə çox xoşbəxt idi. Kasıb olmalarına rəgmən heç kimdən minnət götürmədən bütöv ailə birgə ömür sürürdülər. Taki o günə qədər. O gün qara buludların bu ailənin evi üzərində gəzdiyi gün hər şeyin sonu oldu.
7 yaş. Rövşənin atası Yusif kişinin öldüyü gün və sonrakı fəlakətlərin başlangıcı.
Rövşənin atası Yusif daş karxanasında işlədiyi zaman infakt keçirərək yerə yıxılır. Ətrafdakı işçilər heç nə anlamadan Yusifin ətrafına toplaşır. Biri Yusifin üzünə su tökür digəriysə dəsmalla küləkləyirki hava gəlsin sanırlarki Yusif huşunu itirib. Heç kimin Yusifin canın tapşırdıgından xəbəri yoxdu. Anidən Yusifin nəbzini yoxlayan iş yoldaşı artıq hər şeyin əbəssiz oldugun Yusifin çoxdan öldüyün deyir.
1 saat sonra.
Zərnigar uşaqlarla bərabər evdəydi. Zərnigar axşam üçün mətbəxtə yemək hazırlayır dı Raqiblə Nahidə balaca olduqlarından digər oyaqda