- dodaqları yana doğru qıvrıldı. Ay səni, dəli qız!

* * *

Off! Bu ağrı da nədi belə?! Dözülməz ağrıya görə göz qapaqlarımı aralamaq məcburiyyətində qaldım. Nərmin?! Ah, əlbəttəki! Yenə təpikləmişdi məni! İyirmi-bir yaşına gəlib, ancaq hələ də normal yatmaq bacarığından məhrumdu. Qarnımdakı ayaqlarını kənara itələyib yataqda dikəldim. Off! Onsuzda güclə yuxuya getmişdim! Hər dəfə bundan sonra yanımda yatmağına icazə verməyəcəm deyə özümə söz versəm də, yerdə yatmağına ürəyim gəlmir. Ancaq bu son idi! Yoxsa, bu qızın əlindən bir gün iç orqanlarım partlayacaqdı! Divardakı saata baxdım. Hələ erkən idi. Zəngli saatım belə çalmamışdı.

Yenidən yuxu tutmadığı üçün yataqdan enib hamam otağına keçdim. Əl-üzümü yuduqdan sonra, isti olduğu üçün əynimə şortla mayka geyinib mətbəxin yolunu tutdum.

Dünən o qədər yorğum idim ki, axşam yediyimiz yeməyin qabları hələ də yuyulmağı gözləyirdi. Nənəmin yoxluğunun nəticələri. Canım nənəm...İndi burda olsaydı gücü çatdığı qədər ətrafı səliqəyə salmışdı.
Hər nəysə. Qəhvədanı su ilə doldurub qaynaması üçün qazın üstünə qoydum. Çayniki boşaldıb içinə yeni çay tökdüm. Hmm...Çörək qalmamışdı. Telefon, biraz xırda pul, birdə açar götürüb evdən çıxdım.

Havalar o qədər qızmışdı ki, artıq nəfəs çəkiləsi deyildi.
Binanın altındakı marketə girib un məmulatlarının satıldığı bölməyə keçdim.

"Buyurun xanım, nə lazımdı?" - piştaxtanın arxasındakı cavan xanım gülümsəyərək mənə səsləndi.

"Bir ədəd südlü çörək, zəhmət olmasa"

"Əlbəttə" - sağdakı çörəyi kağızın arasına qoyub mənə uzatdı.

"Təşəkkürlər"

"Buyurun". Xanımın yanından ayrılıb kassaya yaxınlaşdım. Tezdən olduğu üçün hər zaman dolu olan kassa bu dəfə boş idi.

Marketdən ayrılıb mənzilə daxil oldum. Nənəm üçün o qədər darıxmışdım ki...Ən yaxşısı zəng etmək idi. Əmir doktor bu gecə növbədə olduğu üçün hələ də xəstəxanada olmalı idi. Bu düşüncəylə telefonda nömrəni daxil etdim. Çağırdığım liftin qapısı açıldı və içəri daxil oldum.

"Alo?"

"Salam, Əmir doktor.