ki?" - çiyinlerini çekdi.
"Elinden tutdu deyirem!". Artıq esebileşirdim!
"Ne var ki, burda. Yeqin, görüşürler". Ele adi bir şeymiş kimi demişdi ki...
"Ayaz deyirem! Laleyle deyirem!" - anlamış kimi qaşları havalandı. Ohh, axır ki!
"Sen qısqandın?!". Ne?! Celd başımı iki yana salladım.
"Yox! yox! Ele bir şey yoxdu!". Ola bilmezdi! Dodaqlarına bic gülümseme qondu.
"Suay, inkar etme" - elimi elleri arasına qaldı.
"Yoxsa..." - eyham dolu baxırdı - "sen ona aşiqsen?". Ne danışırdı bele?! Elimi çekib geri getdim.
"Dediklerini eşidirsen heç?! Ele bir şey yoxdu! Hem, o buz dağının neyine aşiq olacam?!" - dodaqları yana doğru qıvrıldı.
"Buz dağı olduğuna, gözelim". Bu qız ciddiydi?! Hirsle ayağa qalxdım. Bu...bu ola bilmezdi!
"Suay, sakitleş" - ayağa qalxıb qarşıma keçdi.
"Sen ne dediyini bilmirsen!"
"Bele inkar etmekle heçne deyişmeyecek. Ağlını yox, qelbini dinlesen başa düşeceksen" - yanağıma sığal çekdi. Paramparça olmuş qelbimden o qeder qorxudum ki! Ya o haqlı çıxsa? Yox, yox! İnsanı inciden birine aşiq olmaq sadece bir axmaqlıqdı. Men ise axmaq deyilem!
"Hem, sen de görüm restorana kimle getmişdin?" - yeniden divana eyleşdi.
"Senanla" - elece dayandı. Yuxarı enib-qalxan ulğumundan udqunduğunu anladım. Ne oldu ki?
"Ne yaxşı" - sesi soyuq idi. Yoxsa? Heqiqeten, Senana qarşı onda bir hiss var? Yanında eyleşdim.
"Sadece bir yemek idi". Senanla aramızda bir şey olduğunu düşünmesini istemirdim.
"İş yoldaşıyıq. Aramızda bundan artıq bir münasibet yoxdu" - geriye söykenib qollarını qarşısında qovuşdurdu.
"Susi, bunları niye mene deyirsen ki?"
"Sence?" - celd irileşmiş gözlerini mene çevirdi.
"Yox, Suay, yox!" - başını iki yana salladı. İnkar etmek sırası indi onda idi.
"Ne yox?"
"Ağlından ne keçirdiyini bilirem". Yaxşı, Nermin xanım! Men de onun kimi geriye söykenib qollarımı qarşımda qovuşdurdum.
"Eslinde, Senan çox yaxşı oğlandı" - üzünü görmek üçün başımı azca yana eydim.
"Medenidi, gülmelidi" -
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
