dodaqları yana doğru qıvrıldı. Ay seni, deli qız!
* * *
Off! Bu ağrı da nedi bele?! Dözülmez ağrıya göre göz qapaqlarımı aralamaq mecburiyyetinde qaldım. Nermin?! Ah, elbetteki! Yene tepiklemişdi meni! İyirmi-bir yaşına gelib, ancaq hele de normal yatmaq bacarığından mehrumdu. Qarnımdakı ayaqlarını kenara iteleyib yataqda dikeldim. Off! Onsuzda gücle yuxuya getmişdim! Her defe bundan sonra yanımda yatmağına icaze vermeyecem deye özüme söz versem de, yerde yatmağına üreyim gelmir. Ancaq bu son idi! Yoxsa, bu qızın elinden bir gün iç orqanlarım partlayacaqdı! Divardakı saata baxdım. Hele erken idi. Zengli saatım bele çalmamışdı.
Yeniden yuxu tutmadığı üçün yataqdan enib hamam otağına keçdim. El-üzümü yuduqdan sonra, isti olduğu üçün eynime şortla mayka geyinib metbexin yolunu tutdum.
Dünen o qeder yorğum idim ki, axşam yediyimiz yemeyin qabları hele de yuyulmağı gözleyirdi. Nenemin yoxluğunun neticeleri. Canım nenem...İndi burda olsaydı gücü çatdığı qeder etrafı seliqeye salmışdı.
Her neyse. Qehvedanı su ile doldurub qaynaması üçün qazın üstüne qoydum. Çayniki boşaldıb içine yeni çay tökdüm. Hmm...Çörek qalmamışdı. Telefon, biraz xırda pul, birde açar götürüb evden çıxdım.
Havalar o qeder qızmışdı ki, artıq nefes çekilesi deyildi.
Binanın altındakı markete girib un memulatlarının satıldığı bölmeye keçdim.
"Buyurun xanım, ne lazımdı?" - piştaxtanın arxasındakı cavan xanım gülümseyerek mene seslendi.
"Bir eded südlü çörek, zehmet olmasa"
"Elbette" - sağdakı çöreyi kağızın arasına qoyub mene uzatdı.
"Teşekkürler"
"Buyurun". Xanımın yanından ayrılıb kassaya yaxınlaşdım. Tezden olduğu üçün her zaman dolu olan kassa bu defe boş idi.
Marketden ayrılıb menzile daxil oldum. Nenem üçün o qeder darıxmışdım ki...En yaxşısı zeng etmek idi. Emir doktor bu gece növbede olduğu üçün hele de xestexanada olmalı idi. Bu düşünceyle telefonda nömreni daxil etdim. Çağırdığım liftin qapısı açıldı ve içeri daxil oldum.
"Alo?"
"Salam, Emir doktor.
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
