Men Suay, xesteniz Terane xanımın nevesi" - celd özümü tanıtdım.

"Salam, Suay xanım. Yeqin ki, nenenizin sehheti barede melumat almaq üçün zeng etmisiniz"

"Beli, nenem necedi?". Çox gergin idim. Alacağım cavabdan ele çox qorxurdum ki.

"Veziyyeti stabildi. Heleki eks tesir yoxdur, ancaq bunun bele davam edeceyine size söz vere bilmerem" - sesi olduqca temkinli idi. Nenemin direndiyini görmek içimde hiss olunacaq rahatlıq yaratdı. Liftden enib qapıya yaxınlaşdım.

"Size güvenirem" - demeyimle qarşıdan gülüş sesi eşitdim. Nese yanlış bir söz demişdim?

"Men öz vezifemi icra edirem" - dedi yüksek tevazökarlıqla.

"Çox sağolun her şey üçün. Bağışlayın, na-"

"Heç bir narahatçılığı yoxdu. Ne zaman isteseniz çekinmeden zeng edin". Hem savadlı, hem de medeni. Kaş, her insan bele olaydı.

Metbexe girmek isteyirdim ki anındaca ayaq saxladım. Aman Allah! Etrafı par bürümüşdü. Celd telefonu masaya qoyub qazı söndürdüm. İçinde su qalmayan qehvedanı elime alan kimi barmağımdan od çıxdı.

"Zibile qalasan!". Göynemeye göre tullanaraq yanan barmağımı suyun altına saldım. Her şey de üst-üste gelirdi. İçeri nefes alınmayacaq dereceye gelmişdi artıq. Celd pencereni açıb temiz havanı ciyerlerime çekdim. Beynime oksigenin getmesi ile esl gerçeyi xatırladım. Zibil! Telefonu söndürmemişdim.

Daha da gülünc veziyyete düşmemek üçün ağzımdan qaçmaqda olan söyüşü son anda saxladım. Geri qayıdıb telefonu qulağıma götürdüm. İlk qarşılaşdığım şey qulaqbatırıcı gülüş sesi oldu.

"Şeyy"

"Suay xanım, her şey yaxşıdı?"

"Ü-üzr isteyirem, telefonu söndürmeyi unutmuşam" - sözleri gücle seçirdim. Aferin sene, Suay!

"Men de üçüncü dünya müharibesi çıxdı deye narahat olmuşdum" - deyib yeniden gülmeye başlayınca qeyri-ixtiyari men de gülümsedim.

"İnanın mene bu ondan da beter idi" - gur qehqehe atdı. Bu adam bayaqkı tevazökarlıqdan danışdığım insan idi?

* * *

İti addımlarla şirkete daxil olub lifte teref irelilemeye başladım.

"Suay, gözle" - deye tanış ses

<< 1 ... 4 5 [6] 7 8 >>