b urkdu. Qapiya dogru yaxinlashdi, ses gelmirdi. Amma ne oldugunu bilmek isteyirdi. Qapini acib heyete cixdi, ele ikice addim atmishdiki kimse tutub divara diredi, eli ile agzini baglayib
-sshshs sakit dayan, qishqirma, sakit ol, qorxma menem Mustafa, bax indi elimi cekecem, sende sakit dayanacaqsan yaxshi
Xedice bashi ile “he” bildirdi. Mustafa elini ceken kimi Xedice onu yumruglamaga bashladi
-bashin xarabdir senin? Ne ishin var burda?
Mustafa onun ellerini bashi ustunde birleshdirib qiza yaxinlashdi, dodaqlarinin qizin uzunde gezdirdikce
-darixdim senin ucun –deye picildamaga bashladi –mene qulag as Xedice xaish edirem, mene diqqetle qulag as… Xedice ise Mustafanin toxunushlarindan gozlerini yummush, quzuya donmushdu
-gulsheni qacirtdiqdan sonra atam kendin icinde nufuzdan dushdu. Sonra atam anamla evlendi, lakin hec ne deyishmedi. Ushaqligimdan bu yana butun kend meni ezdi, hec kim oz ovladini menimle dostluq, yoldashliq etmeye qoymadi. Atam olmemishden evvel mene her shei danishmishdi, demishdiki qisasini alim, acigi nece qisas alacagimi bilmirdim, sonra oyrendim ki, sahibin kendden istediyi qiz var. dushundum ki, niye de atama etdiklerini men onlara etmeyim? Ele bu fikirlede yola qoyuldum, seni tapdim, bilendeki atamin en yaxin dostunun qizisan uzaq dayanmaga calishdim senden, amma olmadi. Her gece yerime girende “bu gun axirinci olsun, daha Xediceni gormeye getmeyecem” deyirdim, ama seher oyanan kimi ozumu senin yataqxananin yaninda tapirdim. Getdikce bir sevgi boyudu icimde. Kecen gun sene dediklerimin hamisi esebden idi, ama inan ki, nece gundur ozume gele bilmirem, bilirem sehv etmishem,men alcagam! Eclafam! Amma bu gun bura “intiqam” ucun yox, oz sevdiyime qovushmaq “umidi” ile gelmishem –qizi qucaqlayib –men seni sevirem Xedice, senden bashqa hec kimi sevmemishem, senin qeder de sevmeyecem, bu gun menimle gelmesen bele seni mecbur etmeyecem –gozlerine baxib, uzunu ovuclari arasina aldi –ne deyirsen menimle gelirsen? Yeni heyata bashlamaga?