mutekkenin ustunde oturub sakit dayanmishdilar, Seyid oglunun gozlerinde oxuyurdu sevincini, elindeki tesbehi cevire-cevire ozu sohbeti acdi
-he... de gorek xeyrdimi gelishin?
sahib gulumsunub:
-bilmirsen ata ne ucun gelmishem? mene atdigin teleqrafin heqiqet olub-olmadigini yoxlamaq ucun
-he.. ne oldu? inandin?
Sahib bashi ile testiqledi
-ay eclaf! atan ne vaxtdan yalan danishan olub axi
-hec vaxt -deyib gulumsundu -bes nece oldu?
Seyidin mimikasi deyishdi. heqiqeti ogluna demek istemirdi, odur ki:
-qizin anasi oldukden sonra Eyyubun ustune cox yuk dushdu. mende tezden qapilarina getdim ki, Eyyub qizina elci dushurem, oglu sevir. o da qizla danishdi, hele Xedice burdaydi getmemishdi Bakiya. ele raziligini aldi, amma qizda dediki mektebi bitirim sonra. mende deyirem ki, sende day yavash-yavash yigis gel buralara. ne var o kafir olkede basha dushmedim men!
-gelecem ata, ele xediceyle de danishdim, o universteti bitirene kimi mende ishlerimi bura kocurerem.
-deyirem belke ele ikinci sinifi bitiren kimi, evlendirek sizi. gedib bakida yashiyarsiz.
-eslinde mende isteyirem amma xediceni sherti var..
-arvad agzina niye qulag asirsan azi?!
-men sadece oz sevdiyim insana hormet edirem.
seyid daha hec ne demeyib tesbehi daha suretle cevirmeye bashladi
***
Xedice her sheyi danishib sakit dayanmishdi. Leyla herden bir
-can bacim, seni qoyuf getdim bagishda meni -desede Anar hele de yumruqlarini duyunleyib dayanmishdi. Xediceni ise qorxudan bu idi. herden Mustafa agzini acib nese demek isetesede Xedice him-cimle ona sakit dayanmasini deyirdi.
-Leyla esas siz meni basha dushmelisiniz.... sen Anari sevdin, bashqasina getmedin, Anara qoshulub qacdin, cunki onu sevirdin... -baxishlarini Anara tushlayib -Anar sende Leylani qacirtdin, rusiyada o qeder qiz vardi ki... amma sen Leylani sevdin onu secdn... esas siz meni basha dushmelidiz... men Sahibi sevmirem, duzdu o cox yaxshi biridir, amma menim sevdiyim ayri insandi-deyib baxishlarini Mustafaya