calindi
-vaxtinda gelmisen Asif –deyib cantasinida goturub evden cixdi
-salam xedice xanim, sabahiniz xeyr
-seninde –Xedice mashina eyleshdi –bilirsen hara getmek lazimdir
-beli –asif mashini xodlayib yolda dushdu. Radioda hezim mahni oxuyurdu, lakin sesi ashagi oldugundan tam eshidilmirdi.
-xedice xanim radionu acsam size maneciliyi olmaz
-yox, bir az qaldir sesini, musiqi xoshuma geldi
Asif bir az ses verdi radioya ve oxunan mahni aydin eshidilmeye bashladi:
O çağlar nece de mene haydılar,
Könlüme, gözüme sefeq yaydılar.
Öten günlerimi qaytaraydılar,
Gelen günlerimi qurban vererdim….
Dodaq ucu gulumsundu
-kash qaytarmaq olsaydi –gozlerinden suzulen yashlar yanaginda cigir acaraq cenesi boyunca digirlandi…
***
Xedice diplomunu alib yataqxaya qayitdi, hazirlaashib cixmali idi burdan, artiq bura ve burdakilarla da elaqe baglarinin qoparmagin vaxti gelmishdi. Mustafadan sonra hec kimle danishmaz olmushdur, sadece ders-ish-ev arasinda monoton heyat kecirmishdi bu muddet erzinde. Qizlar onunla danishmaga sey gostersede her defe bir behane ile kecishdirmishdi, bu gun ise nehayet ki, behanelerinde xilas olacaqdi. Hec kimi gozune gorunmeden cemodanini goturdu ve sagollashmadan orani terk etdi. Bu yataqxananin her bir kuncu, heyeti hetda yataqxana ile uzbeuzde yerleshen kicik park bele ona Mustafani xatirladirdi. Bir basha yollandigi Leylail olmushdu. Anar burda kicik dukan acib ishledirdi. Leyla ise qaynanasi ile birlikde evde qalirdi, son zamanlarda ise halindan shikayetci idi, tez-tez qaytarar, halsiz olardi. Xedice qapini doyub dayandi, qapini Ludmila acib gulumsundu
-xosh gelmisen qizim kec iceri
Xedice teshekkur edib iceri kecmishdiki Leyla yene el uzunu silerek otaga kecdi
-ne olub sene ?
-bilmirem, axir vaxtdar ne yiyiremse qaytariram, bilmirem noluf
-belke hekime gedesen?
-yox anar hele burdaki ishini tam qursun, rahatlanax sonra gederik, hem belke duzeldim, bir az gozleyim gorum nolur, sen cixdin yataxxanadan,
-he, bax- deyib cibinde

<< 1 ... 97 98 [99] 100 101 ... 133 >>