ə gətirərək: "Hara gedirsənsə tək getmə! Mən adamlarımla sənin arxanca gələcəm"- deyir. Oqtay söyləyir: "Mən oğlumun həyatını təhlükəyə atmaq istəmirəm. Xahiş edirəm arxamca nə sən, nə də polislər gəlməsin"! Artıq vəziyyətin daha da çətinləşdiyini anlayan Teymur öz otağına gedir. Oqtay silahını belinə taxır, tələsik güllələri cibinə doldurur. Bir neçə dəqiqədən sonra Teymur otağından çıxır. O Oqtaya deyir: "Ona nə sən, nə də sənin uşağın lazımdı. Onun işi mənlədir. Amma bu sözümü unutma, bu gün onun son günüdür". "Bu qədər arxayın danışmağına səbəb nədir?"- Oqtay sual verir. Bu vaxt Teymur gözlənilmədən söyləyir: "Köynəyinin yaxalığını (vorotnikini) düzəlt". Oqtay: "Heç onun yeridir? Mən nə deyirəm, sən nə deyirsən"- istehza ilə deyir. Teymur onun sözünü qulaqardına vurulmasını görüb özü onun yaxalığını düzəldir. Daha sonra o cavab verir: "Mən arxayın deyiləm. Amma sən çox