enəcəyimizi düşünərkən şirkətin avtoparkına enmişdik. O, öndə mən arxada irəliləyirdik. Bura o qədər səssizdi ki, hər addımımda dikdabanımdan çıxan səs əks-səda verirdi. Artıq narahat olmağa başlayırdım. Həminki lüks avtomobil belə ətrafda görünmürdü.

Birdən Ayaz dayanan kimi son anda arxadan ona dəymədən ayaq saxlaya bilmişdim. Bu dəqiqə göz alıcı motosikletlə baxışırdım.

"Nədi, ilk dəfədi görürsən?" - gözlərimi Ayaza çevirdim. Bircə düşündüyüm olmasın...!

Qara kaskı əlimə tutuşdurub digərini öz başına keçirdi. Çaşqınlıqla bir ona, bir əlimdəkinə baxırdım.

"Nə gözləyirsən, Qırmızı, geyin" - başındakı kaska görə səsi boğuq çıxmışdı. Axı mən bunun necə taxılacağını belə bilmirdim. Həm...həm mən motosikletdən qorxurdum.

Əlimdəki kaskı alıb başıma keçirdi. Boğazımın altındakı kəməri sıxıb motosikletə əyləşdi.

"Otur"

"Mən...şey heç minməmişəm". Off! İndi bu nəyə lazım idi? Məqsədi nə idi axı?!

"Qorxma, sənə bir şey olmasına icazə vermərəm". İlahi, bu sözləri Ayaz demişdi? Ürəyim qorxudanmı belə atırdı? Yoxsa?

"Otur! Vaxtımı alırsan, Qırmızı!" - səsi sərt idi. Niyə əsəbləşmişdi ki?!

"Səni çox gözləyəcəm?!" - sanki indi silkələnib yuxudan ayıldım. Ayağımın birini digər tərəfə atıb arxasında əyləşdim. O qədər yaxın idik ki...

"Tutun" - kaskdan eşitdiyim boğuq səslə hər iki əlimlə oturacaq yerindən yapışdım. Qaz əyləcinə basan kimi qulaqbatırıcı motor səsi eşidildi. Artıq qorxu bədənimi əsir almışdı.

"Hazırsan?" - motorun səsinə qarışan səsi eşidən kimi başımı yuxarı-aşağı salladım. Axmaq! Arxası mənə çevrili olan adam başımı silkələdiyimi necə görəcəkdi.

"Qırmızı, hazırsan?!"

"Hə!" - səsimin eşidilməyi üçün qışqırmalı oldum.

"Bərk tutun" - qazı basmağı ilə yerimizdən götürüldük. Anındaca dodaqlarımdan qopan çığırtı ilə qollarımı belinə doladım. Ilahi, qorxudan sanki ürəyim axıb ayaqlarıma töküldü. Yüksək sürətlə avtoparkdan çıxıb əsas yola girdik. Çox qorxurdum...Qarşıya baxa bilmirdim. Qollarımı daha da belinə sıx dolayıb