Gülümsədi. Ayaz gülümsədi!

"Gəl, Qırmızı" - bir addım mənə doğru atdı. Qaba əllərini uzadaraq çevik hərəkətlə kəməri açdı. Utanmışdım. Çox qabiliyyətsiz biriyəm! Kaskı başımdan çıxaran kimi saçlarım küləyə qarışaraq öz azadlıqlarını elan etdi. Bir əlini tərddütlə qaldırıb üzümə düşən saçı qulağımın arxasına verdi. Göz-gözə idik. Havanın qaranlıq olmasına baxmayaraq qara gözləri ay işığında parıldayırdı. Nəfəsim kəsilirdi sanki. Yenə ələ ala bilmədiyim hisslərim baş qaldırmağa başlayırdı. Boğulacaq kimi olmuşdum. Bir addım geri atdım.

"Şey...bura niyə gəldik?"

"Çox sual verirsən" - kaskı motosikletə qoyub irəliləməyə başladı. Yenə buz torbası qayıtmışdı! Off! İti addımlarla ona çatmağa çalışdım. Bir neçə metr getdikdən sonra kiçik arabanın qarşısında dayandıq.

"Salam, Kamil dayı" - çiynində dəsmal olan yaşlı kişi Ayazın səsin eşidən kimi gülümsəyərək bizə tərəf çevrildi.

"Ooo salam, oğlum, xoş gəlmisən!" - olduqca canfəşanlıqla Ayazı qucaqlayınca Ayaz da eyni tərzdə qarşılıq verdi. Qarşımdakı mənzərəni heyranlıqla izləyirdim. Yaşlı adam onun keçilməz qala divarlarını qırmış, saraya daxil ola bilmişdi. Qollarını Ayazdan ayırıb mənə tərəf çevrildi.

"Xanım qızımız kimdi?" - danışdıqca enib-qalxan uzun bığları onu şirin göstərirdi.

"Yoxsa?" - bic tərzdə gülümsəyərək işarə barmağını Ayazın qarşısında salladı.

"Ay səni" - əlini mənə uzatdı - "Xoş gəlmisən, gəlin qızım". Nə?! Nə gəlini?! Çaşqınlıqla gözlərimi Ayaza çevirdim. O da mənim kimi təəccüblənmişdi. Hörmətsizlik olmasın deyə cəld Kamil dayının havadakı əlini tutdum.

"Şey, mən, gəli-"

"Kamil dayı, yaman acmışıq, bizə həmişkindən düzəltsən" - sözümü kəsməsinə qarşı çaşıb qaldım. Etiraz etməyimə imkan verməmişdi. Niyə axı?! Yaşlı adam hər şeyi səhv başa düşmüşdü.

"Əlbəttə oğlum, siz keçin əyləşin" - cəld qaçıb arabanın içinə girdi.

Ayazın yandakı kiçik taxta stula əyləşməyi ilə mən də onun qarşısında yerimi aldım. Bir addım uzağımızda olan dənizin səsi həzin musiqi kimi insanın