dayanassan?" - divanda əyləşmişdi. Masanın üzərində layihə var idi. Bir dəqiqə, onu hardan çıxarmışdı?

"Mənim üçün bir problem yoxdu, ancaq xəbərdarlıq üçün deyim ki, on-beş dəqiqəyə yorulma hiss edəssən. İyirmi-beş dəqiqəyə taqətdən düşəssən, bədənin ayaqlarına ağır gələcək. Qırx-beş dəqiqəyə ayaqların ağrıyacaq, oturaq istəyəcəksən. Və...Bir saat sonra" - kreslonu işarə etdi - "tam da burda əyləşəcəksən". Bu...bu indiyə kimi qurduğu ən uzun cümləydi!

"İndi, həyatından boşuna bir saat itirmək istəyirsənsə orda dayanmağa davam et". Yenə pərt olmuşdum! Cəld yerimdən götürülüb qarşısındakı divada əyləşdim. Bir şey daha demədən gözlərini masaya endirib barmaqlarını layihə üzərində gəzdirməyə başladı. Diqqətli görünürdü. Həqiqətən, bu adamın ruh halı necə belə tez dəyişirdi?

"Məncə, inşaat cəhətdən dəyişiklik etmək lazımdı". Bu da nə demək idi indi?! Bütün incəliyinə qədər işləmişdim.

"Məncə isə siz bu işdən anlamırsınız" - səsimin sərt çıxmasına əngəl ola bilmədim. Gözlərini layihədən ayırmadı. Ancaq dodaqaltı gülümsəməsini görmüşdüm.

"Bu sözləri, şirkəti ağzıaçıq izləyən insan deyir?". Nə?!

"Necə yəni? B-uranı siz?!". İnana bilmirəm!

"Həmin gün də bu tərzdə ətrafı izləyirdin". Zibil! Cəld ağzımı qapayıb dodaqlarımı bir-birinə sıxdım. Buz torbası!

"Həmin gün də siz belə özünüzdən razı idiniz" - yenə gülümsədi.

"Sənə, mənimlə söz yarışdırmamağını demişdim". Hələ də layihəni incələyirdi. Başını bir an olsun qaldırmırdı.

"Sizin dediklərinizə əməl edəcəyimə söz verdiyimi xatırlamıram" - anındaca başını qaldırdı. Bir söz demək üçün ağzını açdı, ancaq yenidən qapayıb gözlərini layihəyə endirdi. Ohh...

"Divarlar ikiqat daşdan olduğu üçün eyvanlar kiçik qalır. Ona görə də eyvanı yarım metr daha uzatmaq lazımdı. Birdə, kompleksdəki ən hündür tikili altı mərtəbə olduğu üçün zirzəmiyə ehtiyac yoxdu" - başını qaldırıb üzümə baxdı - "Maliyyə cəhətdən də düşünməlisən, Qırmızı". Təəccübmü gizləyə bilmədim. Onu, sadəcə, ata şirkətində kef çəkərkən