n düşünərkən, o nələr bilirmiş. Maliyyə cəhətdən bizi çökdürmək istəyirsən deyəndə demək, bunu nəzərdə tuturmuş.

"Hələki, başqa qüsur görmürəm". Hıh, daha nə qalmışdı ki?!

"Onda, mən gedib düzəliş edim" - ayağa qalxırdım ki əlini qaldırdı.

"Əyləş, burada işlə bütün vəsait var". Burada?! Mən onun nəfəs aldığı yerdə düşünməyi bacarmazkən, belə incə işi necə görəcəkdim? O baxışlarda etiraz qəbul olunmadığını anlamışdım.

"Nəyəsə ehtiyacın olsa xəbər et" - ayağa qalxıb çalan telefonu qulağına qoydu.

"Gəlirəm" - dedi və qapadı. Onun telefon danışığı bu qədər idi.

"İclasa gedirəm, gələndə gözdən keçirərik" - cavab verməyimi gözləmədən otaqdan çıxdı. Bir müddət qoyub getdiyi qoxusunu içimə çəkdim. Həm belə sərt, həm belə içimə işləyən qoxu necə olur? Hey! Nələr düşünürdüm belə?!

Başımı iki yana sallayıb diqqətimi layihəyə yönəltdim. İki dəqiqə baxmaqla bütün qüsurları necə də görmüşdü. Deyəsən, bu işdə təsəvvür etdiyimdən də yaxşıdı. Bu şirkət onun layihəsi idi! Hələ də inanmaqda çətinlik çəkirdim.

Yarım saat keçmişdi ki, qapı döyülmədən açıldı. Mələk ayaqlarını yerə döyə-döyə mənə yaxınlaşırdı. Bir bu çatmırdı! Başımın üstündə cəllad kimi dayandı. Bu qızın məqsədi nə idi?!

"Ondan uzaq duracaqsan!" - dedi beyin hüceyrələrimi məhv edən səsi ilə. Deyəsən, gündüz vaxtı içmişdi.

"Sən nə danışırsan?!" - ayağa qalxıb onunla üz-üzə dayandım.

"Ayazdan uzaq duracaqsan!". Əsəblərim gərilirdi!

"Sən kimsən mənlə belə danışırsan?! - qolumdan tutdu.

"Ayazdan uzaq dur, yoxsa heç yaxşı şeylər olmayacaq!" - nəfəsi üzümə vuran zaman istər-istəməz üzümü turşutdum.

"Həddini bil!" - hirslə qolumu geri çəkdim.

"Ayazdan uza-"

"Mələk!" - Ayazın otağı inildədən səsinə qarşı bir addım məndən uzaqlaşıb gülümsəməyə başladı. Bu qız dəliydi?! Ayaz iki addımda Mələyə yaxınlaşıb sərt tərzdə qolundan tutub özünə çevirdi.

"Burada nə işin var?!" - qıcadığı dişlərinin arasından mırıldandı.

"Səndən uzaq duracaq!" - Ayazın gözlərinə qətiyyətlə