Yazar:Rehmettiyin_Nevesi...


Öncəsi etiraz sonu ehtiras olan bir münasibətin müqəddiməsinə xoş gəlmisiniz.

Yaşayınca qısa , həbsdəykən uzun olan bir müddət yəni 10 il öncə sevgidən xəbərsiz həyata qarşı dəxlisiz fəlsəfədən uzaq reallığa yaxın biri idim.

Məni mutlu edən tək şey dərsdən evə qayıdıb yemək yeyib sonra da iş vaxtı başayana dək köhnə bayıl türməsi (indiki bayraq meydanı) tərəfdəki hər kəsli xəzərin kimsəsiz sahilində oturub şəkil çəkmək idi.

Yene o günlerden biri idi. Defteri karandaşı falan götürdüm türmeye çataçatda su almaq üçün köşkə yaxınlaşanda daha öncə heç kimdə görmədiyim Gözüm sataşsa bele bir daha çönüb baxacağım bir sima gördüm. O məlum yerə gedib başladım bu simanı çəkməyə. 3-5 saniyəlik onu süzməyim belə mənə simasının hər cizgisini beynimin yaddaş hüceyrələrinə soxacaq qədər bəs etmişdi. Düzdü gözüm onu görməyə daim ac idi ama bu başqa mövzudu.

Dost olaraq adlandırdığım xeylidən bir az artıq sayda ehatəm var idi o zamanlar. Bir gün Seymur (statusu dost) mənə gileyləndi ki bəs məktəbdə problem var. Valideynlərim bilməsin sən gəl qardaş əvəzi. Bizim bu dədəli nənəli yetimin boyu 2,10 cm Özü də 10cu sinif. Mən qərəgün bunun yanında 3cü sinif vitaminsiz arxa parta uşağı kimi qalırdım. Nəysə valideyn əvəzi böyük qardaş kimi direktorun yanına gettim. Ora bura nəsə çox danışdı. O vaxt 2006cı ili deyirəm haa , ki o zamanlar 20manat ən ətirli və cəzibadar valyuta idi. Bizim bu Seymurun haqq hesabın bir yaşıl 20'liklə həll elədim.

Bunu iki dönər 4 ayranla qeyd etmək üçün bufetə girəndə Həmən o iki həftə öncəki simanı gördüm. Seymur təxminən yarım saata yaxın bir vaxt kəsimində içinə pambıq doldurulmuş insan müqəvvası kimi eybi bir yerə, dəqiq adress versəm qızın gözlərinə baxdığımı görüb - nə məsəlidi ? Dedi. Seymur sayəsində qız kimdi adı nədi harda qalır nə müəllimidir öyrəndim.

Və həmin gündən üç gün sonra ona yaxınlaşdım. Nə hiss ettiyimi konkret dedim - Bağışla məni sanki nəşəxoram sənsə nəşəm, səni dodağımla yox birbaşa