danismadi.Yeni acilmis apartment otellerden birine yerlesdik.Otaga cixanda,pillekende dizlerim titreyirdi.Iceri giren kimi enerjimi cixara bileceyim elime kecen vazani,stolustu lampani divara atib sindirdim.Anam iri acilmis gozlerle mene baxirdi.
-Ne olub?
-Mene denen gelen il meni yatili mektebe verib atamla basqa yere kocmek barede danismisan?
-Ne-anamin qasi gavaya qalxdi.-Elbette yox.Bunu sene kim deyib?
Anam mene yaxinlasmaga calisdi,amma qoymadim.
-Herkese nifret edirem.Ona bele...ona bele...
O an senden heqiqeten nifret etdim.Meni bele aciz hiss etdirdiyincun,meni bele aciz,buralari terk ede bilneyecek derecede seyler yasatdigincun ,hissetdirdiyin butun duygularcun nifret etdim sene.En cox da bu natamamliqdan nifret etdim.Meni qacirdin,heyatimi tehlukeye atdin.Amma...amma...SENI SEVDIM de.
-Ola biler senin basin qarisib qizim.Yasadiqlarin agirdi.Duzelssen.-dedi anam.
-Mene hecne deme.Bir kelime de danisma.
Sonra mehkemeye qederki bur ayi burda qaldiq.Senin oldugun sheherde.Bezi gunler burada,seninle eyni sheherde oldugumu bimmek meni sevindirirdi.Bezi gunlerse kecirdiyim hisslere gore qorxurdum.Amma anam her defe pencereni acanda ,iceri sehra qoxusu girende ixim sizlayirdi.Pencereden betona,binalara,soyuq insanlara baxdiqca dediyin kimi altda yatan sessuz sehrani ,torpagi fikirlesirdim.Aglim yene sehraya,qayalara,rengelere gedirdi.O sonsuzluq ucun darixirdim.
Meni iki defe polis,bir nece defe de psixiatr ziyaret etdi.Amma psixiatri artiq qovmurdum.Eslinde mene yazmagimi o meslehet gordu.Mene bu notebooku verdi ve hiss etdiklerimi,yasadiqlarimiyazmagimi istedi.Elbette menim sene yazacagim aglina da gelmedi.
Seninle neler yasadigimi anlamaga calisirdim ve bunun yegane yolu bu mektubu sene yazmagimdir.Ne de olsa orada menimle yasayan,neler oldugunu bilen yegane insandin ve nese oldu orada.Guclu ve qeribe nelerse yasadiq.Ne qeder calissam da unuda bilmeyeceyim birsey.
Atamin,anamin psixiatrin yaninda senin haqqinda nese xos seyler deyende baslarin