əyləşdim.
"Sabah Arif bəylə danışıb şirkətlə əlaqəmi kəsəcəm"
"Nə?! Sən nə danışırsan?!" - tam qarşımda diz çöküb boyumuzu eyniləşdirdi - "Sənin o işə ehtiyacın var. Belə asan xəyallarından əl çəkəssən?!". Qaşlarını çatmış məndən cavab gözləyirdi. Başımı əllərim arasına aldım. O qədər yorulmuşdum ki...Anlamır məni. Təslim olmuram, təslim olmağa məcbur olunuram...
"Suay üzümə bax" - bu dəfə səsi qayğı doluydu. Əllərini əllərimin üzərinə qoyub aşağı çəkdi.
"Belə getmək yoxdu. Lazımdısa yenidən çəkəssən. Ancaq, o layihə hazır olacaq!" - gülümsədi - "Hər kəs sənin bacarığını görəcək"...
* * *
Duşa girən kimi başımdan aşağı süzülən soyuq su bədənimi mayışdırmağa başladı. Cəld saçımı şampunlayıb, çiyələkli sabunla bədənimi sabunladım. Sonda, durulanıb üzərimə rahat paltar keçirib mətbəxə keçdim.
Yenə evin ölümcül səssizliyi ilə baş-başa qalmışdım. Hə, birdə içimdə közərmək bilməyən alov...
Acı qəhvəmi əlimə alıb qonaq otağına keçdim. Günlərdi açılmayan televizoru bu gün sevindirməyə qərar vermişdim. On dəqiqə boş-boş kanalları çevirdikdən sonra heç tanış olmayan filmdə qərar qıldım. Ən son nə zaman film izlədiyimi belə xatırlamıram. Bəlkə bir il əvvəl, bəlkə daha da çox...Həyat onsuzda bir film deyilmi? Bütün yaşadıqlarımız, yaşayacaqlarımız...Əlavə yeni birini izləməyə nə ehtiyac var ki?
Qəhvədən bir qurtum alan kimi boğazımda buraxdığı acı dadın verdiyi həzzlə gözlərimi qapadım. Mm...
Yarım saat çəkən sıxıcı film izləyişimdən sonra televizoru söndürüb yataq otağıma keçdim. Düzü, beynimdə dolaşan məhvedici düşüncələrdən filmi izləməyə macal tapmamışdım belə.
Nəhayət, üzərimə gecə paltarımı geyinib geniş yatağımla qovuşdum. Səssiz otaqda dörd bir yana saçılmış düşüncələrimlə saatın saniyə əqrəbinin səsi rəqs edirdi. Tik-tak! Tik-tak!
Gözlərimi qapayan kimi gördüyüm simayla yenidən açmalı oldum. Üzümə kağız parçalarını tullayarkən Ayazın baxışları...Elə qəzəb dolu idi ki...Həmin anı yenidən xatırlamağımla bədənimdən soyuq cərəyan keçdi.
Bir də dəniz