üçün.
"Xeyr, içəri gəl. Biz də sənin layihən haqda danışırdıq". Eşitdiklərimlə sonuncu ümid qırıntısı da gözdən itdi. Biri onlara ölünün dalınca danışmağın günah olduğunu deməyib? İki cüt sual dolu gözlər üzərimə sabitləndiyindən çarəsiz qalıb içəri daxil oldum. Güclü ol, Suay! Güclü ol!
"Buyur, əyləş" - Ayazın qarşısındakı stulu işarə etdi. Ah, bir bu çatmırdı! Gözlərimi Ayaza çevirən kimi beynimdən elektrikin vurulmasıyla cəld gözlərimi yerə endirdim. Artıq başım dönürdü.
"Suay, yaxşısan?" - Arif bəyin narahatlıqla səslənişinə qarşı özümü ələ aldım.
"Şey...bəli" - Ayazın qarşısında əyləşdim. Biraz daha səbr, Suay. Burada sonuncu dəqiqələrindi.
"Biz də layihə haqqında danışırdıq. Ayazın etdiklərindən xəbərim var" - dedi Arif bəy sona doğru səsindəki qəzəbi gizləyə bilməyərək. Ayaza elə ürkütücü baxış atdı ki...İndi onların bir-birlərinə necə bənzədiyini görmüşdüm. Ancaq, sadəcə, xarici görünüşcə. Xasiyyətlər arasında uçurum var idi...
"Buna görə çox məyus olduğumu bilməyini istəyirəm. Mən, özüm nə qədər əziyyət çəkdiyinin şahidi olmuşam. Bunun üçün layihənin yenidən çəkilməsində Ayaz şəxsi olaraq özü sənə kömək olacaq". Nə?! Ayazla işləmək?! Yox, yox! Bu heç bir zaman olmayacaq. Ümumiyyətlə bu şirkətlə bir əlaqam qalmayacaq.
"Bu haqda nəsə demək istəyirsən?" - deyə soruşdu Arif bəy. Gözlərimi tərəddütlə Ayaza çevirdim. Dodaqlarına istehzalı gülüş hakim idi. Həqiqətən, bu dəqiqə gülməli olan nə idi?!
"İcazəniz olarsa...mən, yenidən Sənan bəylə işləmək istəyirəm" - deməyimlə gülüşü dodaqlarında dondu. Simasının anban dəyişməsi görülməyə dəyərdi. İriləşmiş göz bəbəkləri məni hər an içində boğacaqmış kimi baxırdı.
Onu ilk dəfə incitmək istədiyim üçün düşünmədən bunu etmişdim. Mənə yaşatdığının yarısının yarısı belə olsa bunu yaşamasını istədim.
Gözlərim yumruq etdiyi əlinə sataşdı. Deyəsən, məqsədimə çatmışdım. Rahatlıqla geriyə söykəndim. Gör necə olurmuş, Ayaz bəy...
Otaqdan çıxan kimi liftə doğru irəliləməyə başladım. Arif bəydən Sənanla işləmək üçün