n razılıq almışdım. Sabah yenidən başlayacaqdıq.
Bura nə düşüncələrlə gəlmişdim...Bir an ağzımdan qaçan sözlərin indi cəzasını çəkməli idim. Ah, Ayazın aldığı vəziyyət hələ də gözlərim önündə canlanırdı. Tam da onu elə görmək bunu etdiyimə dəyərdi.
"Suay!" - içimi titrədən qalın səsi eşitməyimlə addımlarımı daha itiləşdirdim. Mən ona dirəndikcə o niyə əl çəkmir axı?! Hirslə qarşıma keçməyi ilə ayaq saxlamalı oldum. Sərt qoxusu burun dəliklərimi göynətməyə başlamışdı belə.
"Çox gözəl film idi" - səmimiyyətdən uzaq tərzdə əl çaldı - "Təbriklər". Nə filmindən danışır?! Bayaq yaşadıqlarından sonra başını itirib, deyəsən!
"Bu sizin üzr istəmək tərzinizdi?" - bacardığım qədər səsimə eyham qatdım. Bir daha ona əzilməyəcəkdim!
"Mən üzr istəmirəm, Qırmızı" - əyilib üzünü-üzümlə eyniləşdirdi - "Sadəcə, istəyirəm" - dedi boğuq səslə. Bir şey anlamamışdım.
"Yolumdan çəkilin" - səsimi sakit tutmağa çalışırdım. Birdən, biləyimdən tutub məni özünə çəkdi. O qədər yaxın idik ki...
"Bu cəsarətin bir gün sənə baha oturacaq" - qıcadığı dişlərinin arasından mırıldandı. Nəfəsi üzümə vurduqca nəfəsim kəsilirdi. Bu dəqiqə, əlimi yerindən çıxacaqmış kimi atan ürəyimə qoymamaq üçün özümü güclə saxlayırdım. Biraz özümü ondan araladım.
"Boş təhdidləriniz maraq dairəm deyil. İndi, qolumu buraxın" - qətiyyətlə gözlərinə baxırdım. Bu tanış olmayan cəsarət də hardan gəldi belə?
İstehzayla qaşları havalandı. Lənətə gələsən! Bu adam nə düşürdü axı?!
"Özünü o dairənin içində tapanda bu cəsarətin harda olacaq, indidən maraqlı gəldi". Üstüqapalı sözlərindən yenə bir şey anlamamışdım. Bu qədər yaxınımda olması nəinki danışma, düşünmə qabiliyyətimi belə yox edir. Cəsarətim buraya qədər imiş...
"Susdun..." - səsi boğuq idi. Biraz daha üzünü üzümə yaxınlaşdırdı. Ağlımı itirməyə saniyələr qalmışdı. Mədəmdən qarın boşluğuma doğru nəsə hərəkət edir, sonra yenə geri qayıdırdı...
Gözlərimi gözlərindən ayırıb deyəcəklərimi beynimdə analiz etməyə çalışdım. Düşün, Suay! Düşün!
"Sizin şifrəli