n canımdan olan varlıga heç kim dogma dayım belə zərər verə bilməz! Eşitdin məni?
Nahidə qorxaraq başıyla hə işarəsin edir
Zeynal Nahidəni özünə bəmbərk sıxıb qucaqlayır.
Zeynal. Nahidəm özünü yorma yaxşımı? Heç kimədə fikir vermə bir iki günə dayım la danışacam və bizlərə cəhənnəm olan evdən anamıda götürüb çıxacayıq narahat olma. Hər şey bir neçə günə bitəcək səbr et gülüm sadəcə səbr
Nahidə. (Ərinə sarılaraq) səbr edirəm Zeynal yetərki bu cəhənnəmdən çıxaq bir neçə günə sən nə qədər desən səbr edəcəm
Zeynal. Yaxşı gülüm pis fikirləridə unut bütün gecəni yatmamısan heç olmasa bircə saat yat özünü də uşagıda fikirləş
Nahidə. Yaxşı
Zeynal Nahidəylə birbirlərinə sarılıb bir neçə saatlıqda olsa öz xoşbəxt anlarını yaşamaga çalışırlar. Yaxşı bilirlərki bir neçə saatdan sonra Cahangir yuxudan oyanacaq və hər ikisinin gününü zəhər edəcək....

/////
Bakı. Rövşənin abyekti.
Akim təlaş içərisindəydi. Birazdan Rövşən gələcək deyə cəld abyektdə nəyin yerində olub olmadıgına nəzarət edirdi. Akimin təlaşı Elmarın gözündən qaçmır.
Elmar. Nə olub niyə belə tələsirsən?
Akim. Azzar olub hardasan bayaqdan səni axtarıram
Elmar. (Gülərək) cananımın yanında harda olmalıyamki
Akim. Hə ee öz kefində ol birazdan Rövşən sənə cananın yanında olmagı göstərəcək
Elmar. Qardaş hardadıki?
Akim. Yoldadı indilərdə gələcək
Elmar . Əsəbi deyilki,?
Akim. Mən nə bilim yanındaydım?
Elmar. Azzar bil səninlə danışıbda
Akim. (Bir az fikirləşdikdən sonra) əslində telefonla danışan zamanı səsi əsəbiydi
Elmar. Ayda da.. onda mən getdim bay bay mənim dananmaq fikrim yoxdu
Akim. Hara gedirsən?
Elmar. Bil...
Rövşən. Elmar harasa səfərin var
Elmar. (Pıçıltıyla) Qardaş gəldi
Akim. Xoş gəldin Qardaş həmişə azadlıqda
Rövşən. Çox sagol Akim.
Akim Rövşən lə görüşür.
Rövşən. Elmar nəsə olmuyub?
Elmar. Yox yox qardaş. Hə həmişəə azadlıqda
Rövşən. Çox sagol deyəsən harasa gedirdin
Elmar. Yo yoxx qardaş Akim dediki sən gəlirsən məndə aşagı həyətə çıxırdım ki səni qarşılayam
Rövşən.