Bəxtsiz Gəlin hekayəm 17 il bundan öncə Bərdə rayonuna qonaq gedən və bu qonaqlığın sonu olaraq ömürlük Bərdə rayonuna məhkum edilən bir gəlinin həyatından dır. Hekayəm əslində bir az keçmişdən keçmişdəki adət ənənələrdən bəhs edir ancaq mən bir az müasirləşdirmişəm. Realda Nəzrinin həyatını yaşayan gəlin öz doğma xalası oglunu sevmiş qarşılıqlı olaraq ancaq onun la heç bir zaman nə telefon əlaqəsi nədəki görüş vasitəsilə əlaqə yaratmamışdır. Çünki o zaman (istər Bakıda yaşa istər rayonda ) adətlər hökm edirdi və bu mümkünsüz idi. Qızların telefon işlətməsi isə mümkünsüz bir şeydi. Sevib sevilmək o zamana zidd bir anlayışmış (deyilənə görə). Realda Bəxtsiz Gəlinlə danışıb həyat hekayətin dinlədiyim zaman bəzən halına acıdım bəzənsə onu qınadım.
Sevimli oxucularımdan hekayəmi oxuyub fikir bildirmələrini xaiş edirəm.
Səhər yenicə açılırdı. Günəş yavaş yavaş buludların arxasından görünməyə başlayırdı. Rövşən gecəni yatmamış maşınını idarə etmişdi ancaq. Anasının evlilik təkidin qəbul etməmiş evdən acıq edərək Bakıya yola çıxmışdı.
Əsəblə telefonu götürüb kantakta olan nömrələrdəm birinə zəng edir.
Akim. Alo bəli qardaş
Rövşən. Hardasız?
Akim. Hazırda şəhərdəki abyektdəyik
Rövşən. Uşaqlara de Rusiya dakı abyektlə əlaqə saxlayıb mənim iki günə gələcəyimi xəbər etsinlər özündə abyektdə ol bir saata gəlirəm
Akim. Baş üstə qardaş
Rövşən telefonu söndürür.
////
Zərnigar əsəbdən bütün gecəni yatmamışdı. Rövşənin hərəkəti ona pis təsir etmişdi. Zərnigar hər kəs dən çox oglunun xoşbəxtliyini istəyirdi Rövşənin də Raqil və Raqib kimi ailə qurmasını övlad sahibi olmasını istəyirdi ancaq Rövşən ona mane olurdu. Ondan ailə qurmagı istəməməyi xaiş edirdi ancaq.
İradə. Ana sən bütün gecəni oyaq qalmısan?
Zərnigar. Əsəbdən gözlərimə yuxu getmədi
İradə. Ana qurban olum əsəbləşmə Rövşənə. Onun həyatı çoxdan puç olub onsuz indidə kimisə bədbəxt etmək istəmir onu başa düş ana
Zərnigar. Qızım məndə onun yaxşılıgını istəyib edirəmdə belə. İstəyirəm oda ailə qursun onunda